ارزیابی سناریو محور عملکرد مدلهای هوش مصنوعی در تصمیم سازی منابع انسانی صنعت نفت

هدف این پژوهش طراحی چارچوبی کاربردی برای ارزیابی توانمندی هوش مصنوعی در نقشهای تصمیم یار سازمانی است؛ چارچوبی که مشخص کند در فرآیند استخدام و به کارگیری مدلهای هوش مصنوعی چه پرسشها و موقعیتهایی باید مطرح شود و پاسخهای هوش مصنوعی بر اساس چه معیارهایی سنجیده شود. مسئله از آنجا اهمیت می یابد که بسیاری از مدلهای زبانی در شرایط واقعی تصمیم گیری با چالش هایی مواجه می شوند که تنها از طریق سناریوهای موقعیت محور قابل سنجش است. برای دستیابی به این هدف مجموعه ای گسترده از ۱۳۴ موقعیت واقعی از طریق مصاحبه با ۱۲ مدیر و کارشناس منابع انسانی گردآوری شد. این موقعیت ها در چند مرحله پالایش و دسته بندی شده و نهایتا ۳۰ سناریوی دقیق و قابل ارزیابی انتخاب گردید. سناریوها به گونه ای طراحی شدند که بتوانند جنبه های مختلف تصمیم سازی، تدوین راه حل، مدیریت ریسک و سازگاری موقعیتی هوش مصنوعی را آشکار کنند. همزمان با پالایش سناریوها خبرگان منابع انسانی هفت معیار اولیه را بررسی کردند و با اجماع کارشناسی پنج معیار کلیدی برای ارزیابی پاسخ های هوش مصنوعی برگزیدند. برای سنجش کیفیت پاسخ های مدل های زبانی انتخاب شدند. بر اساس این چارچوب سازمان ها می توانند قبل از به کارگیری مدل های هوش مصنوعی در نقش های تصمیم یار مجموعه ای استاندارد از سناریوها را طراحی کرده و کیفیت پاسخ هوش مصنوعی را با معیارهای دقیق، قابل اندازه گیری و قابل مقایسه ارزیابی کنند. این رویکرد امکان سنجش واقع بینانه تر توانمندی های هوش مصنوعی را فراهم کرده و زمینه استفاده مطمئن تر از آن در محیط های عملیاتی را تقویت می کند.

Keywords:

هوش مصنوعی , منابع انسانی , سناریوی ارزیابی , سنجش شایستگی , معیارهای عملکرد