گفتگوهای عملکردی راهبرد تقویت پرسشگری مربیگری مدیران

هدف پژوهش هدف این پژوهش تشریح گفتگوهای عملکردی و نقش آن در تقویت پرسشگری مربیگرانه مدیران است؛ رویکردی که با بهره گیری از پرسش های ساختاریافته و اثرگذار زمینه ارتقای عملکرد، کارکنان توسعه توانمندی ها و بهبود کیفیت تعاملات مدیر-کارمند را فراهم می سازد. روش پژوهش پژوهش حاضر مبتنی بر مرور روایتی می باشد مرور روایتی شیوه ی سنتی مرور متون بوده که در این گونه مرور، پژوهشگر در پی خلاصه کردن یا ترکیب مطالعات قبلی در مورد یک عنوان مشخص و نه یک سوال پژوهشی از پیش تعیین شده است که گاهی حیطه وسیعی را در بر می گیرد در این راستا منابع علمی معتبر در حوزه مربیگری و گفتگوهای عملکردی مورد واکاوی قرار گرفته است. نتیجه گیری گفتگوهای عملکردی با ایجاد تعاملات مشارکتی و پرسش محور می توانند اغلب اهداف نظام های مدیریت عملکرد از جمله همسویی، پاسخگویی، رشد، بازخورد مدیریت هدف و بهبود عملکرد را پوشش دهند پژوهش ها همچنین نشان می دهند که پرسش عملکردی چارچوب ساده اما جامعی جهت هدایت گفتگوهای اثربخش فراهم می نماید و اشتباهات متداول در پرسشگری می تواند به طور جدی کیفیت گفتگو و عملکرد کارکنان را تضعیف نماید. هفت کاربردها مدیران می توانند از تکنیک های ارائه شده جهت طراحی و اجرای گفتگوهای عملکردی، کوتاه ساختاریافته و دوره ای استفاده نموده و از طریق پرسشگری مربیگرانه به جای ارزیابی های سنتی گذشته نگر بر بهبود آینده محور متمرکز شوند. سازمان ها نیز می توانند با بازطراحی نظام مدیریت عملکرد خود بر مبنای پرسشگری و مربیگری سطح درگیری، کارکنان کیفیت ارتباطات، انگیزه حل مسئله و بهره وری را به طور معناداری افزایش دهند.

Keywords:

پرسشگری , گفتگوهای عملکردی , مربیگری مدیران