تاثیر بازی های واقعیت مجازی بر تعادل و میزان افت ناوی در دختران دارای پرونیشن پا

مقدمه هدف: مطالعه حاضر با هدف تاثیر شش هفته بازی با واقعیت مجازی بر تعادل و میزان افت ناوی دانش آموزان دختر دارای پرونیشن پا انجام گرفت. روش شناسی در این پژوهش نیمه تجربی که با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل انجام گرفت ۳۰ دانش آموز دختر مبتلا به پرونیشن پا با دامنه سنی ۷ تا ۱۲ سال به صورت هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه واقعیت مجازی (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) قرار گرفتند. در مراحل پیش آزمون و پس آزمون تعادل ایستا با استفاده از آزمون لک لک تعادل پویا با آزمون Y و افت ناوی با استفاده از آزمون برادی اندازه گیری شد. مداخله آزمایشی شش هفته و سه بار در هفته و جلسه ای ۴۰ دقیقه انجام گرفت که در هر جلسه شرکت کنندگان به اجرای تمرین واقعیت مجازی و شرکت کنندگان گروه کنترل به انجام فعالیت های روزمره می پرداختند. داده های به دست آمده توسط آزمون های تی زوجی و تحلیل کواریانس با نرم افزار SPSS تحلیل شد. بررسی یافته ها نتایج حاکی از این می باشد که شرکت کنندگان گروه واقعیت مجازی در مقایسه با گروه کنترل با اختلاف میانگین ۱/۰۲ ثانیه از لحاظ آماری تعادل ایستای بالاتری دارند. همچنین شرکت کنندگان گروه واقعیت مجازی در مقایسه با گروه کنترل با اختلاف میانگین ۲/۷۶ سانتیمتر تعادل قدامی، ۴/۹۷ سانتیمتر تعادل خلفی-جانبی و ۴/۱۹ سانتیمتر تعادل خلفی داخلی بالاتری از لحاظ آماری دارند. گروه واقعیت مجازی در مقایسه با گروه کنترل با اختلاف میانگین ۰/۸۲ از لحاظ آماری افت ناوی کمتری دارند. بحث و نتیجه گیری نتایج مطالعه حاضر نشان داد که شش هفته تمرینات واقعیت مجازی بر افزایش معنادار تعادل ایستا و تعادل پویای قدامی، خلفی داخلی و خلفی خارجی دانش آموزان دختر دارای پرونیشن پا تاثیر دارد. همچنین شش هفته تمرینات واقعیت مجازی بر بهبود میزان افت ناوی دانش آموزان دختر دارای پرونیشن پا تاثیر معناداری دارد.

Keywords:

واقعیت مجازی , تعادل , افت ناوی , پرونیشن پا