مقایسه اثر ۱۲ هفته تمرینات هوازی و مقاومتی بر ترکیب بدنی مردان سالمند

هدف از پژوهش حاضر بررسی مقایسه اثر ۱۲ هفته تمرینات هوازی و مقاومتی بر ترکیب بدنی مردان سالمند بود. پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون می باشد. جامعه آماری در این پژوهش سالمندان خانه مهر شهرستان شهرضا در سال ۱۴۰۱ می باشد. تعداد ۶۰ نفر از این سالمندان توسط نمونه گیری در دسترس به عنوان افراد نمونه انتخاب شدند و به صورت تصادفی در سه گروه آزمایش ۱ (۲۰ نفر)، آزمایش ۲ (۲۰ نفر) و گواه (۲۰ نفر) قرار گرفتند. تمرین مقاومتی دایره ای با شدت ۳۰ تا ۶۰٪ قدرت یک تکرار بیشینه ۳ بار در هفته برای ۱۲ هفته اجرا شد. تمرینات هوازی به مدت ۱۲ جلسه که هر جلسه با گرم کردن، پیاده روی اول، دوی آهسته، پیاده روی دوم و ریکاوری انجام شد که شدت دوی آهسته از ۵۵ تا ۶۵ ضربان قلب HRR بود. متغیرهای ترکیب بدن وزن بدون چربی (M)، وزن بافت نرم (SEM) و وزن عضله اسکلتی (MM) با استفاده از دستگاه Analyzer Body Composition اندازه گیری شد. یافته ها نشان داد که بین دو روش مداخله تمرینات مقاومتی و ورزش هوازی در متغیر افسردگی تفاوت معناداری وجود دارد و می توان گفت تاثیر روش ورزش هوازی بیشتر بوده است. همچنین بین تاثیر ۱۲ هفته تمرینات مقاومتی و هوازی بر TBW، MM، LBM و پروتئین و مواد معدنی مردان سالمند تفاوت وجود دارد ولی بین تاثیر ۱۲ هفته تمرینات مقاومتی و هوازی بر SLM مردان سالمند تفاوت وجود ندارد. نتایج این مطالعه نشان داد که تمرینات هوازی و مقاومتی می تواند در بهبود ترکیب بدنی افراد سالمند مبتلا به پوکی استخوان موثر باشد.

Keywords:

تمرینات هوازی , تمرینات مقاومتی , ترکیب بدنی , مردان سالمند