ارزیابی رفتارهای فردی کارکنان جهت صرفه جویی در انرژی در اماکن ورزشی (مطالعه موردی اماکن ورزشی شهرداری تهران)

هدف کلی پژوهش حاضر آزمون مدل رفتارهای فردی صرفه جویی در انرژی کارکنان اماکن ورزشی شهرداری تهران می باشد. پژوهش حاضر از نوع توصیفی و مبتنی بر مدلسازی معادلات ساختاری بوده و از لحاظ هدف نیز جزء تحقیقات کاربردی محسوب می شود. جامعه آماری این تحقیق از تمامی کارکنان اماکن ورزشی شهرداری تهران در مناطق ۲۲گانه تشکیل شده که تعداد آنها براساس آمار ثبت شده در سازمان ورزش شهرداری تهران ۱۹۶۱ نفر است که نمونه آماری براساس فرمول کوکران ۳۲۱ نفر و به صورت تصادفی ساده در نظر گرفته شد. در این تحقیق از پرسشنامه های ارزش های انسانی، مسئولیت پذیری، هنجارهای فردی و مقاصد رفتاری (شی و همکاران، ۲۰۱۹) استفاده شد. برای بررسی متغیرهای تحقیق از شاخص های آمار توصیفی مانند فراوانی، درصد فراوانی، میانگین، انحراف معیار، حداقل و حداکثر استفاده شد. سپس برای تعیین طبیعی بودن توزیع داده ها از شاخص چولگی و کشیدگی، بررسی روایی سازه متغیرهای تحقیق از تحلیل عاملی تاییدی و بررسی تاثیر متغیرها از مدلسازی معادلات ساختاری استفاده شد. ابزار تجزیه و تحلیل داده ها نرم افزارهای SPSS و Smart PLS است. نتایج نشان داد که ارزش های خودمدار بر مسئولیت پذیری در کارکنان اماکن ورزشی شهرداری تهران تاثیر مثبت معناداری دارد، ارزش های نوع دوستانه بر مسئولیت پذیری در کارکنان اماکن ورزشی شهرداری تهران تاثیر مثبت معناداری دارد در حالی که ارزش های زیست محور بر مسئولیت پذیری در کارکنان اماکن ورزشی شهرداری تهران تاثیر معناداری ندارد. همچنین مسئولیت پذیری بر هنجارهای فردی در کارکنان اماکن ورزشی شهرداری تهران تاثیر مثبت معناداری دارد. هنجارهای فردی بر مقاصد رفتاری در کارکنان اماکن ورزشی شهرداری تهران تاثیر مثبت معناداری دارد.

Keywords:

رفتارهای فردی , صرفه جویی در انرژی , کارکنان اماکن ورزشی شهرداری تهران