بررسی و تعیین الگوی صادراتی کشمش ایران

یکی از اهداف بسیار مهم برنامه های توسعه کشور از قبل از انقلاب، تاکنون توسعه صادرات غیر نفتی است. در همین راستا شناخت محصولات و فعالیت های تولیدی کشور که دارای مزیت بوده و شرایط لازم جهت نفوذ در بازار جهانی را دارا باشد، امری ضروری به نظر می رسد با توجه به رقابت بالا در بازارهای خارجی شناخت بازارهای هدف اهمیت بالایی دارد. حضور پیوسته و موفق در بازارهای خارجی مستلزم شناخت دقیق بازار هدف است. بدین سبب در این مطالعه به منظور شناخت دقیق وضعیت صادرات کشمش ایران ساختار، بازار، مزیت نسبی و اولویت بندی بازارهای هدف صادراتی در این پژوهش در دوره زمانی ۲۰۰۱-۲۰۲۲ مورد بررسی قرار گرفت. نتایج بیانگر این موضوع است که ساختار بازار صادراتی کشمش ایران، همواره جز در سال های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹، بین انحصار چندجانبه باز و بسته بوده است. نتایج محاسبه شاخص های مزیت نشان داد در همه سال های مورد بررسی صادرات کشمش ایران دارای مزیت می باشد. اگرچه میزان شاخص همواره بیش از ۰/۹۰ بوده است اما مقدار شاخص مزیت نسبی آشکار شده نوسان بسیار زیادی را نشان می دهد. در اولویت بندی بازارهای هدف صادراتی کشمش ایران، نیز کشورهای آرژانتین، امارات، ترکیه، عراق و قزاقستان به عنوان بهترین بازارها برای صادرات کشمش ایران تعیین شدند. با توجه به روش های سنتی تولید کشمش در ایران کشمش تولیدی ایران دارای کمترین استانداردهای لازم به منظور صادرات بوده، از این رو پیشنهاد می شود دولت با اعطای تسهیلات ارزان قیمت در جهت بهبود زیرساخت ها و تکمیل زنجیره عرضه کشمش فرآوری را به ایجاد کارگاه های فرآوری بهداشتی و استفاده از روش های نوین خشک کردن ترغیب نماید.

Keywords:

کشمش , صادرات , مزیت نسبی , ساختار بازار , بازار هدف