مقرون به صرفه بودن رژیم غذایی سالم: تحلیل مقایسه ای مناطق شهری و روستایی در ایران

دسترسی به غذای سالم برای اعضای یک جامعه امری مهم و ضروری تلقی می شود. مقرون به صرفه بودن غذا، به معنای سنجش هزینه تهیه غذای سالم نسبت به درآمد افراد جامعه است که بررسی صرف قیمت ها به تنهایی قادر به ارائه آن نیست. در این پژوهش ابتدا ویژگی های یک رژیم غذایی سالم مشخص گردید و سپس با توجه به قیمت های اقلام غذایی در سال ۱۴۰۱ اقلام ارزان ترین سبد غذایی سالم در دسترس به همراه بررسی مقرون به صرفه بودن آن در مناطق شهری و روستایی تعیین گردید. نتایج نشان داد هزینه لازم برای تهیه ارزان ترین سبد غذایی سالم و در دسترس معادل ۴۰۸ هزار ریال به ازای هر فرد در روز می باشد همچنین بررسی مقرون به صرفه بودن سبد غذایی انتخابی برای دهک های مختلف درآمدی در مناطق شهری و روستایی نشان داد در مناطق شهری این سبد برای دو دهک اول و در مناطق روستایی، برای دهک های اول تا هفتم درآمدی مقرون به صرفه نیست. به عبارتی دهک های اول و دوم شهری به ترتیب به افزایش درآمدی روزانه ۳۳۷،۷۶۱ و ۹۶،۲۷۲ ریالی و دهک اول تا هفتم مناطق روستایی به افزایش درآمد روزانه بین ۵۵۸۵۵۶ تا ۳۹۰۴۶۵ ریال جهت تهیه ارزان ترین سبد غذایی سالم نیاز دارند. عدم توانایی در تامین مواد غذایی سالم به ویژه برای اکثر خانوارهای روستایی موضوعی نگران کننده است که پیشنهاد می شود با تامین مواد غذایی ارزان قیمت برای گروه های مذکور در کوتاه مدت و سیاست های بهبود درآمدی در بلندمدت مرتفع گردد.

Keywords:

امنیت غذایی , سبد غذایی مطلوب , برنامه ریزی ریاضی