ارزیابی اثرات سازگاری با کم آبی از طریق مصرف هیومیک اسید بر بهره وری کل عوامل تولید (مطالعه موردی: دشت هشتگرد)

در شرایط کنونی ایران بخش کشاورزی به واسطه ی سهم حداکثری اش در برداشت از منابع آب و نقش پررنگ آب در کشت گیاهان آسیب پذیرترین بخش اقتصادی در برابر کم آبی و خشکسالی به حساب می آید و دورنمای معاش روستایی نیز در پی وابستگی بالای آن به کشاورزی با مخاطرات فراوانی روبرو می باشد. در چنین شرایطی سازگاری با کم آبی و خشکسالی لازمه ی صیانت از بخش کشاورزی و معاش روستایی از تنش های بخش آب و پیشگیری از پیامدهای اقتصادی - اجتماعی ناشی از تضعیف کشاورزی و نابودی جوامع روستایی می باشد. در حال حاضر یکی از راهکارهای موجود به منظور ارتقاء سطح تاب آوری کشاورزی در برابر کم آبی و خشکسالی استفاده از مکمل تغذیه ای هیومیک اسید می باشد. با این حال علی رغم این موضوع تا به حال مطالعات پیشین اقدام به ارزیابی آثار ناشی از مصرف این مکمل تغذیه ای بر روی پارامترهای اقتصادی واحدهای کشاورزی نکرده اند. به منظور تکمیل این خلاء در میان مطالعات پیشین در این مطالعه ابتدا با استفاده از شاخص ترنکوئیست اقدام به محاسبه ی بهره وری کل عوامل تولید گندم آبی دشت هشتگرد در سال آبی ۱۴۰۰-۱۳۹۹ شده و سپس از طریق الگوی رگرسیون کوانتایل اثرات ناشی از مصرف هیومیک اسید بر بهره وری کل عوامل تولید مورد ارزیابی قرار گرفته است. بر اساس نتایج این مطالعه مادامی که بهره وری کل در سطوح پایینی قرار دارد مصرف هیومیک اسید اثر معنی داری بر ارتقاء بهره وری کل ندارد ولی اگر زارع از نظر بهره وری کل در سطوح بالایی قرار داشته باشد آنگاه مصرف هیومیک اسید می تواند بهره وری کل را بیش از پیش در حدود ۰٫۰۸ واحد افزایش بدهد.

Keywords:

بهره وری کل عوامل , تولید کم آبی , خشکسالی , رگرسیون کوانتایل , سازگاری