بررسی نقش عوامل سیاستگذاری و محیط زیستی در کاربست انرژیهای تجدیدپذیر در مناطق روستایی

یکی از مهمترین راهکارهای حفظ محیط زیست و دستیابی به توسعه پایدار استفاده از منابع انرژی نو و تجدیدپذیر می باشد. لذا این پژوهش با هدف بررسی نقش عوامل سیاستگذاری و زیست محیطی بر کاربست انرژیهای نو در مناطق روستایی استان زنجان صورت پذیرفت. جامعه آماری پژوهش خانوارهای روستایی استان زنجان بودند که تکنولوژی انرژی نو را مورد پذیرش و استفاده قرار داده اند که با استفاده از جدول کرجیسی و مورگان تعداد ۲۱۰ خانوار از آنها به عنوان نمونه انتخاب شد. برای گردآوری داده ها از ابزار پرسشنامه استفاده گردید. روایی ظاهری و محتوایی پرسشنامه با نظر پانلی از متخصصان و کارشناسان قبل از پیش آزمون مورد تایید قرار گرفت. پایایی ابزار تحقیق نیز از طریق انجام آزمون اولیه بین ۳۰ نفر خارج از نمونه آماری و محاسبه آلفای کرونباخ برای مقیاس های اصلی پرسشنامه (در دامنه بین ۰/۷۲ تا ۰/۹۰) ارزیابی و تصحیح گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS۲۴ و AMOS۲۲ انجام گرفت. داده های گردآوری شده با استفاده از تکنیک مدل سازی معادلات ساختاری تجزیه و تحلیل گردید. نتایج مدل ساختاری مستقیم نشان داد بین عوامل سیاستگذاری و زیست محیطی رابطه مثبت و معنی داری با کاربست انرژی نو وجود دارد و این متغیرها به همراه ۴ متغیر دیگر ۳۷ درصد از واریانس متغیر وابسته را تبیین می نمایند.

Keywords:

انرژی تجدیدپذیر , توسعه پایدار , عوامل سیاستگذاری , عوامل محیط زیستی , مناطق روستایی