توسعه گردشگری پایدار روستایی با رویکرد تفکر سیستمی

گردشگری روستایی مقوله ای است که در دنیای امروز بسیار مورد توجه همه کشورها به خصوص کشورهای درحال توسعه ای است که از موهبت خدادادی روستاهای بکر و بی نظیر برخوردارند. گردشگری روستایی یکی از ابعاد توسعه روستاها و ارتقای زندگی روستانشینان از ابعاد مختلف اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی می باشد که ضمن ایجاد اشتغال و جلوگیری از مهاجرت روستانشینان به شهرها فرصت بهره مندی از مواهب روستا و روستانشینی را برای شهروندان خسته از زندگی شهری فراهم می آورد. توسعه پایدار گردشگری روستایی با نوآوری، خلاقیت و مدیریت صحیح و هوشمندانه ضمن ارتقای زندگی روستایی در تمامی ابعادش، حفظ و حراست از محیط طبیعی و انسانی، ارزش ها و فرهنگ های اجتماعی مذهبی و تاریخی، حفظ و حتی رونق کشاورزی، ساخت و سازهای اصولی، تکنولوژی و صنعت در دراز مدت و پاسداشت آن برای نسل آینده را مهم تر از هر چیز می داند. رویکرد سیستمی به این توسعه در تمامی ابعادش سبب پیشبرد سریع تر توسعه گردشگری روستایی می شود. این که کل این جریان یک واحد سازمان یافته هدفمند و پویا در نظر گرفته شود و برای آن سیاست گذاری، تصمیم گیری و برنامه ریزی شود که در نهایت رضایت هر دو طرف عرضه و تقاضا، ارائه دهنده و دریافت کننده گردشگری را با توجه به تاثیر و تاثرات عوامل بیرونی به همراه داشته باشد همان رهیافت رویکرد سیستمی است.

Keywords:

توسعه روستایی , توسعه پایدار گردشگری روستایی , رویکرد سیستمی , عرضه و تقاضا