روستاییان شهرستان کامیاران نسبت به استفاده از بیوگاز برای تامین انرژی منازل مسکونی

بیوگاز یک منبع انرژی پاک است که می تواند علاوه بر حفظ محیط زیست، هزینه های انرژی خانوارهای روستایی را کاهش دهد. علی رغم اهمیت بیوگاز، پذیرش و استفاده از آن در حد مطلوب نبوده است. هدف از این تحقیق بررسی نگرش ساکنان مناطق روستایی شهرستان کامیاران نسبت به بیوگاز برای تامین انرژی منازل مسکونی است. این تحقیق به روش پیمایشی انجام شد. نمونه ای متشکل از ۲۰۰ نفر از سرپرستان خانوارهای روستایی انتخاب و اطلاعات مورد نیاز جمع آوری گردید. ابزار تحقیق پرسشنامه ای بود که بعد از تایید روایی و پایایی آن برای جمع آوری اطلاعات مورداستفاده قرار گرفت. نتایج نشان داد که اکثر پاسخگویان نگرش مثبتی نسبت به بازیافت فضولات دامی و تولید بیوگاز برای تامین انرژی منازل مسکونی داشتند. (میانگین = ۸۹/۳، انحراف معیار =۶۲/۰). براساس نتیجه تحلیل همبستگی بین متغیرهای سطح تحصیلات و تعداد گاو شیری آنها با نگرش رابطه مثبت و معنی داری در سطح یک درصد یافت شد. به این معنی که روستاییان باسوادتر نگرش مثبت بیشتری نسبت به استفاده از بیوگاز داشتند. روستاییانی که تعداد گاو شیری بیشتری داشتند نیز نگرش مساعدتری نسبت به استفاده از فضولات دامی برای تولید بیوگاز و استفاده از آن برای تامین انرژی منازل مسکونی داشتند. برعکس، متغیرهای سن روستاییان و فاصله روستای محل سکونت تا شهر رابطه منفی معنی داری نسبت به بیوگاز نشان دادند. روستاییان مسن تر و آنهایی که در روستاهای دوردست تر زندگی می کردند نگرش منفی تری نسبت به بیوگاز داشتند. با توجه به برنامه های حمایتی دولت، آموزش روستاییان می تواند زمینه مناسب برای توسعه استفاده از بیوگاز فراهم نماید.

Keywords:

نگرش , بیوگاز , فضولات دامی , انرژی , کامیاران