بررسی شاخص های شهر دوستدار توان یابان

فضای شهری شامل کاربران متنوعی است که از نظر سن، توانایی و ویژگی ها با یکدیگر تفاوت دارند و هر یک نیازهای خاص خود را دارند. بخشی از این کاربران، افرادی با ناتوانی های جسمی هستند. به طور کلی، شهرها، ساختمان ها و خدمات شهری بدون در نظر گرفتن وضعیت معلولین طراحی شده اند و این گروه از فعالان جامعه به دلیل عدم تطابق شهر با نیازهایشان، از فعالیت، کار، زندگی و استراحت مناسب محروم اند. افراد ناتوان جسمی-حرکتی از زمان خروج از منزل با مشکلات و موانع مختلفی مواجه می شوند و از حقوق برابر با سایر شهروندان بی بهره اند. هدف این تحقیق، بررسی و تحلیل مبانی علمی شهر دوستدار توانیابان است که می تواند نقطه آغاز توجه بیشتر به این موضوع مهم در طراحی و برنامه ریزی شهری کشور باشد. روش تحقیق به صورت توصیفی و تحلیلی است و یافته های آن با استفاده از نرم افزار SPSS و انجام آزمون آماری t تک نمونه ای به دست آمده است. نتایج آزمون تی تک نمونه ای نشان می دهد که سطح معنی داری همه مولفه های شاخص کالبدی-فیزیکی معابر و پیاده روها کمتر از ۵٪ است. این امر حاکی از آن است که فضاهای عمومی در محله نازی آباد تهران برای حضور و استفاده توان یابان مناسب نیست. همچنین، نتایج آزمون بر روی شاخص مبلمان شهری و شاخص اقتصادی-اجتماعی نیز نشان دهنده وضعیت نامطلوب این مولفه ها از نظر جامعه آماری است. در سطح اطمینان ۹۵٪ تاکید می کند که مدیریت شهری در این محله به خوبی عمل نکرده و نیاز به بهبود وضعیت برای فراهم کردن محیطی مناسب برای توان یابان وجود دارد. در نهایت، باید اشاره کرد که هنوز به طور کامل و جامع، مدیریت شهری کشور موفق به برنامه ریزی و طراحی شهر دوستدار توانیابان نشده است و در نتیجه، نیازهای این قشر از جامعه در فضاهای شهری نادیده گرفته شده است.

Keywords:

شهر دوستدار معلول , فضای شهری , مبلمان شهری , موانع شهری , مسکن توانیابان