نقش هویت در معنا بخشی بازآفرینی معماری مسکونی بافت فرسوده با رویکرد آینده پژوهی - نمونه موردی: شهر سنندج

معماری بافت خانه های قدیمی که مبتنی بر ارزش تاریخی و فرهنگی باشد به وفور در بخش مناطق فرسوده شهر سنندج دیده می شود. محلات قدیمی شهر نظیر بافت های کهن نیازمند به حرکتی کنترل شده در جهت ادامه زندگی خود می باشد که با در نظر گرفتن مشکلات لازم باید حرکتی در راستای رفع این مشکلات با زمان حال صورت گیرد. این پژوهش کاربردی ضمن تاکید بر فاکتور مشارکت مردمی و با مطالعات میدانی با هدف ارائه ی الگوی مفهومی و عملیاتی مفاهیم هویت بخش در شهر شکل گرفته است لذا این پژوهش با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و از مطالعات اسنادی-میدانی استفاده شده است. مولفه های موجود که موجب بهبود کیفیت بعد شاخص ها در مسکن شهری گذشته با عصر معاصر باشد مورد بررسی قرار گرفته است. ابتدا مبانی تئوریک و نظری عناصر معماری مسکن گذشته بررسی شده است شاخص ها تعیین گردیده، سپس در مرحله بعد مسائل عینی و کاربردی لحاظ گردید. نتایج پژوهش نشان می دهد که نقش هویت موجب درک کردن ارزش زندگی انسان، احترام به خواسته های او و تلاش برای ارائه بهترین کیفیت در جهت ایجاد بستر خوب که منجر به حس هویت مکانی می شود، نزدیک تر می کند و این سبب خواهد شد که نظم خاصی در محیط نسبت به بعد مکان ایجاب گردد. با این وجود، توجه به مولفه های موثر در بازآفرینی معماری مسکن با ابعاد مختلف، معنایی کارکردی و کالبدی می تواند نقش مهمی بر ارتقای کیفی هویت بخشی فضای شهر سنندج ایجاب نماید.

Keywords:

هویت , معنا , شاخص , مسکن , سنندج