بررسی رابطه هوش هیجانی با فرسودگی شغلی کارکنان شهرداری های استان خراسان رضوی

زمینه و هدف در محیط های کاری پرتنش و پیچیده مانند شهرداری کارکنان همواره در معرض فشارهای روانی جسمی و عاطفی قرار دارند که می تواند منجر به فرسودگی شغلی شود. هوش هیجانی به عنوان توانایی درک، کنترل و مدیریت هیجانات خود و دیگران یکی از عوامل موثر در کاهش فرسودگی شغلی شناخته می شود. هدف این پژوهش بررسی رابطه بین هوش هیجانی و میزان فرسودگی شغلی در میان کارکنان شهرداری استان خراسان رضوی است. روش بررسی: این مطالعه به روش توصیفی همبستگی انجام شد. جامعه آماری پژوهش کلیه کارکنان شاغل در شهرداری های استان خراسان رضوی در سال ۱۴۰۴ بودند. نمونه ای به حجم ۱۲۰ نفر به شیوه نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد هوش هیجانی بک و پرسشنامه فرسودگی شغلی ماسلاج بود. داده ها با استفاده از آزمون های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: نتایج نشان داد که بین هوش هیجانی و فرسودگی شغلی رابطه معکوس و معناداری وجود دارد (۰.۰۱>p). به ویژه زیرمقیاس های تنظیم هیجانی و همدلی بیشترین تاثیر را در کاهش مولفه های فرسودگی شغلی از جمله خستگی عاطفی و مسخ شخصیت داشتند. نتیجه گیری: یافته های پژوهش حاکی از آن است که تقویت مهارت های هوش هیجانی در کارکنان می تواند به عنوان راهکاری موثر در کاهش سطح فرسودگی شغلی مورد استفاده قرار گیرد. بنابراین پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی در زمینه هوش هیجانی در سازمان های خدماتی مانند شهرداری مورد توجه قرار گیرد.

Keywords:

هوش هیجانی , فرسودگی شغلی , شهرداری