عنوان: طراحی و اعتباریابی الگوی پلتفرم های آموزشی هوشمند مبتنی بر سبک های یادگیری محلی و بومی در نظام آموزش ایران

پژوهش حاضر با هدف طراحی و اعتباریابی پلتفرم های آموزشی هوشمند منطبق بر سبک های یادگیری محلی و بومی در ایران انجام شده است. مسئله اصلی پژوهش، ناکارآمدی پلتفرم های وارداتی یا ترجمه شده در تعامل با ویژگی های شناختی و فرهنگی یادگیرندگان ایرانی است. روش پژوهش از نوع آمیخته (کیفی-کمی) بود. در بخش کیفی، با استفاده از تحلیل اسناد و مصاحبه با ۲۰ خبره تکنولوژی آموزشی، مولفه های بومی شناسایی شد و در بخش کمی، الگوی طراحی شده بر روی نمونه ای ۳۸۴ نفری از دانشجویان با روش نیمه آزمایشی (پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل) مورد ارزیابی قرار گرفت. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه سبک یادگیری فلدر-سیلورمن بومی سازی شده و لاگ های سیستمی بود. یافته های پژوهش نشان داد که پلتفرم طراحی شده که محتوا و رابط کاربری را بر اساس ترجیحات فرهنگی (مانند جمع گرایی و یادگیری زمینه-وابسته) تطبیق می دهد، به طور معناداری (P < ۰.۰۵) منجر به افزایش درگیری تحصیلی و یادگیری عمیق تر نسبت به پلتفرم های استاندارد شده است. در نتیجه گیری، این پژوهش ضرورت گذر از پلتفرم های “یک سایز-برای-همه” به سمت سیستم های هوشمند حساس به فرهنگ را اثبات کرده و مدل پیشنهادی را به عنوان راهکاری برای عدالت آموزشی معرفی می کند.

Keywords:

پلتفرم آموزشی هوشمند , سبک های یادگیری بومی , بومی سازی محتوا , سیستم های تطبیقی , عدالت آموزشی , هوش مصنوعی در آموزش , تعامل انسان و رایانه.