تعلیم و تربیت در جهان معاصر: بازاندیشی راهبردها برای توسعه مهارت های قرن ۲۱

تحولات شتابان علمی، فناورانه و اجتماعی در جهان معاصر، نظام های تعلیم و تربیت را با چالش های نوینی مواجه ساخته و ضرورت بازنگری در اهداف، محتوا و راهبردهای آموزشی را بیش از پیش آشکار کرده است. در این میان، پرورش مهارت های قرن بیست ویکم از جمله تفکر انتقادی، خلاقیت، حل مسئله، ارتباط موثر، همکاری و یادگیری مادام العمر به عنوان یکی از مهم ترین ماموریت های آموزش و پرورش مطرح شده است. هدف این مقاله، بازاندیشی راهبردهای تعلیم و تربیت در جهان معاصر با تاکید بر توسعه مهارت های قرن ۲۱ است. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعات اسنادی و کتابخانه ای انجام شده و ضمن بررسی تغییر پارادایم های آموزشی، به تحلیل راهبردهای نوین یاددهی–یادگیری، نقش معلم، برنامه درسی و محیط های یادگیری در توانمندسازی فراگیران می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که گذار از آموزش دانش محور به آموزش مهارت محور، مستلزم اتخاذ رویکردهای یادگیرنده محور، بهره گیری هوشمندانه از فناوری های آموزشی و تقویت نقش فعال یادگیرندگان در فرایند یادگیری است. نتایج این مطالعه می تواند مبنایی نظری برای سیاست گذاران، برنامه ریزان آموزشی و معلمان در راستای ارتقای کیفیت تعلیم و تربیت و پاسخ گویی به نیازهای نسل جدید فراهم آورد.