بررسی اثربخشی آموزش تفکر انتقادی بر فراشناخت دانش آموزان پسر دوره متوسطه اول

هدف از مطالعه حاضر بررسی اثربخشی آموزش تفکر انتقادی بر فراشناخت دانش آموزان پسر دوره متوسطه اول بود. پژوهش حاضر از نظر روش شناسی جزء طرح های نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پسر دوره اول متوسطه ناحیه ۲ آموزش و پرورش شهر اصفهان بود که در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ مشغول به تحصیل بودند. با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس و سپس جایگزینی تصادفی، ۳۲ نفر از دانش آموزان انتخاب و در دو گروه ۱۶ نفره آزمایش و کنترل جایگزین شدند. اعضای هر دو گروه در هر دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون، پرسشنامه باورهای فراشناختی ولز (۱۹۹۷) را تکمیل کردند. گروه آزمایش طی ۹ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت آموزش تفکر انتقادی مبتنی بر پروتکل پاول-الدر (۲۰۱۰) قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل آموزشی دریافت نکرد. داده ها نیز با روش تحلیل کوواریانس (ANCOVA) بررسی شدند. یافته ها نشان داد که میانگین نمرات اعضای گروه آزمایش در متغیرهای فراشناخت به طور معناداری بیشتر از گروه کنترل می باشد ( p<۰.۰۵ ) در نتیجه آموزش تفکر انتقادی اثربخش بوده است. همچنین نتایج این پژوهش نشان داد که با آموزش اصول تفکر انتقادی می توان برنامه هایی برای ارتقای سطح آگاهی شناختی در نوجوانان تدارک دید.

Keywords:

تفکر انتقادی , فراشناخت , دانش آموزان متوسطه اول