تاثیر مدیریت هنری و توسعه سرمایه انسانی بر پایداری موسیقی مقامی خراسان

موسیقی مقامی خراسان بعنوان یکی از مهم ترین مظاهر فرهنگی و هنری ایران، نقش بسزایی در هویت بخشی، انتقال ارزش های فرهنگی و تقویت انسجام اجتماعی دارد. با این وجود تغییرات اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی طی دهه های اخیر تهدیدهایی را برای استمرار و پایداری این میراث فرهنگی ایجاد کرده است. از این رو، بهره گیری از رویکردهای مدیریت هنری و توسعه سرمایه انسانی می تواند بعنوان راهکاری میان رشته ای و کاربردی در حفظ و تداوم موسیقی مقامی مطرح شود. نتایج پژوهش نشان می دهد که ترکیب مدیریت هنری موثر، آموزش های هدفمند و برنامه های توسعه سرمایه انسانی نقش بسزایی در حفظ و تقویت موسیقی مقامی خراسان دارد. بویژه آموزش هنرمندان، توانمندسازی منابع انسانی و ایجاد سازوکارهای مدیریتی منسجم باعث افزایش پایداری فرهنگی، مشارکت جامعه محلی و انتقال دانش هنری به نسل های آینده می شود. این یافته ها تاکید دارد که همگرایی مدیریت و هنر بهمراه سرمایه انسانی توانمند، بعنوان یک استراتژی کلیدی در جهت حفظ و توسعه میراث فرهنگی در سطح ملی و منطقه ای می تواند مورد بهره برداری قرار گیرد. این پژوهش بر ضرورت طراحی برنامه های میان رشته ای توسط سیاست گذاران فرهنگی و مدیران آموزشی با تمرکز بر آموزش، توانمندسازی و بهره گیری از رویکردهای مدیریت هنری تاکید دارد تا ضمن حفظ موسیقی مقامی خراسان، ظرفیت های فرهنگی و هنری سایر مناطق نیز توسعه یابد. همچنین این مطالعه می تواند به گسترش دانش میان رشته ای مدیریت هنری و توسعه سرمایه انسانی در حوزه هنرهای بومی کمک کند.

Keywords:

مدیریت هنری , توسعه سرمایه انسانی , پایداری فرهنگی , موسیقی مقامی , خراسان