سیاست زدایی از جامعه: مطالعاتی در کاهش سیاسی نسل جوان در ایران

این پژوهش به بررسی دلایل و راهکارهای مقابله با پدیده سیاست زدایی در جامعه می پردازد. سیاست زدایی، به معنای کاهش علاقه و مشارکت شهروندان در فرآیندهای سیاسی می تواند ناشی از عوامل متعددی باشد. در این پژوهش، این عوامل در سه دسته اصلی ساختاری (مانند انسداد سیاسی، نابرابری اقتصادی و فساد فرهنگی)، فردگرایی، بی اعتمادی اجتماعی و ناآگاهی سیاسی و روانشناختی مانند احساس بی کفایتی سیاسی، ترس از سرکوب و بی انگیزگی دسته بندی و تحلیل شده اند. بر اساس این تحلیل راهکارهایی در چهار حوزه سیاسی (توسعه آزادی های سیاسی و مدنی، تقویت نهادهای دموکراتیک و اصلاح نظام حکمرانی)، اقتصادی (کاهش نابرابری اقتصادی، حمایت از کارآفرینی و نوآوری و توسعه اقتصاد مشارکتی)، اجتماعی (تقویت سرمایه اجتماعی، ارتقای آگاهی سیاسی و توسعه فرهنگ گفت وگو و مدارا) و فرهنگی (ترویج ارزش های دموکراتیک، حمایت از هنر و فرهنگ مستقل و استفاده از رسانه های نوین) ارائه شده اند. این راهکارها با هدف افزایش مشارکت سیاسی، تقویت اعتماد اجتماعی و ارتقای آگاهی سیاسی طراحی شده اند و اجرای آنها نیازمند توجه به شرایط بومی، واقع گرایی، جامعیت، پیوستگی و مشارکت فعال ذینفعان است.

Keywords:

سیاست زدایی , مشارکت سیاسی , عوامل ساختاری , عوامل فرهنگی , عوامل روانشناختی , راهکارها , دموکراسی , سرمایه اجتماعی , آگاهی سیاسی