اثر درمان شناختی رفتاری بر تعارضات زناشویی و راهبردهای مقابله ای زنان خیانت دیده عاطفی

هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر درمان شناختی رفتاری بر تعارضات زناشویی زنان خیانت دیده عاطفی بود. این پژوهش از نظر هدف در حیطه تحقیقات کاربردی می باشد و از نظر روش تحقیق از نوع مطالعه نیمه آزمایشی بوده و جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه زنان واجد شرایط خیانت دیده عاطفی شهر سمنان که به کلینیک روانشناسی خانواده سبز در سال ۱۴۰۳ مراجعه کرده اند بود که حجم نمونه پژوهش بر اساس جدول کرجسی و مورگان از بین افراد غربال شده ۳۴ نفر به صورت تصادفی انتخاب شده و در گروه آزمایش (۱۷ نفر) و گروه گواه (۱۷ نفر) جایگیری گردیدند. ابزار سنجش پژوهش حاضر پرسشنامه استاندارد تعارضات زناشویی (MCQ) با پایایی (۰/۸۳) و پرسشنامه معتبر طلاق عاطفی گاتمن با پایایی (۰/۸۳) و جلسات درمان شناختی رفتاری بوده اند. روایی محتوایی پرسشنامه ها توسط استاد محترم و روایی سازه آنها توسط تحلیل پرسشنامه ها بر اساس تحلیل عاملی تاییدی مورد تایید قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها بر اساس آزمون های کولموگروف اسمیرنوف، مدل معادلات ساختاری و تحلیل مسیر به کمک نرم افزار اسمات پی ال اس استفاده شد. یافته ها نشان می دهد که درمان شناختی رفتاری تاثیر مثبت و معناداری بر بهبود روابط زناشویی دارد. این مداخله باعث کاهش تعارضات شد.

Keywords:

درمان شناختی , رفتاری , تعارضات زناشویی , زنان خیانت دیده عاطفی