ارزیابی اثر بخشی مداخلات مبتنی بر مدرسه در پیشگیری از پوسیدگی دندان کودکان

پوسیدگی دندان شایع ترین بیماری مزمن دوران کودکی در سراسر جهان است که بار قابل توجهی بر سلامت فردی و سیستم های بهداشت عمومی تحمیل می کند. مدارس به دلیل دسترسی منسجم و گسترده به جمعیت بزرگی از کودکان به عنوان بستری ایده آل برای اجرای مداخلات پیشگیرانه بهداشت دهان و دندان شناخته می شوند. هدف این مقاله مروری، ارزیابی جامع و نظام مند اثربخشی مداخلات مختلف مبتنی بر مدرسه از جمله برنامه های آموزشی، کمپین های رفتاری، کاربرد موضعی فلوراید، فیشورسیلانتها و سیاست های تغذیه ای در پیشگیری از پوسیدگی دندان در کودکان است. این مقاله با مرور شواهد موجود به دنبال شناسایی موثرترین راهبردها و اجزای کلیدی برنامه های موفق است. یافته های مرور نشان می دهد که مداخلات مبتنی بر مدرسه، به ویژه هنگامی که به صورت چندوجهی ترکیبی از آموزش ارتقای بهداشت و کاربرد مواد پیشگیرانه اجرا می شوند، تاثیر معناداری در کاهش بروز و شیوع پوسیدگی دندان دارند. همچنین مداخلات مبتنی بر نظریه های تغییر رفتار و برنامه هایی که والدین و کارکنان مدرسه را درگیر می کنند، نتایج پایدارتری به همراه دارند. اثر بخشی این مداخلات در کشورهای با درآمد کم و متوسط نیز تایید شده است که نشان دهنده پتانسیل بالای این برنامه ها برای کاهش نابرابری های سلامت دهان است. این مقاله بر ضرورت سرمایه گذاری و ادغام برنامه های سلامت دهان در ساختار مدارس به عنوان یک راهبرد کلیدی بهداشت عمومی تاکید می کند.

Keywords:

مداخلات مبتنی بر مدرسه , پوسیدگی دندان , سلامت دهان , کودکان