بررسی ظرفیت ها و دغدغه های اخلاقی و پرورشی به کارگیری هوش مصنوعی در فضای آموزشی دوره ابتدایی

ظهور و گسترش هوش مصنوعی در عرصه آموزش و پرورش، تحولات بنیادینی در شیوه های یادگیری، تعاملات آموزشی و مدیریت مدرسه ایجاد کرده است. محیط های یادگیری هوشمند که بر پایه الگوریتم ها، تحلیل داده ها و شخصی سازی فرآیند یادگیری شکل گرفته اند، علاوه بر فرصت های گسترده برای ارتقای کیفیت آموزشی، پرسش های جدی اخلاقی و تربیتی را نیز مطرح می کنند. از یک سو، این فناوری ها می توانند به بهبود عدالت آموزشی، افزایش انگیزه دانش آموزان و توسعه مهارت های فردی کمک کنند، و از سوی دیگر نگرانی هایی همچون نقض حریم خصوصی، وابستگی بیش از حد به فناوری، کاهش نقش تربیتی معلمان و خطرات سوگیری الگوریتمی را در پی دارند. این پژوهش مروری با هدف واکاوی ابعاد اخلاقی و تربیتی هوش مصنوعی در محیط های یادگیری هوشمند، به تحلیل فرصت ها و چالش های موجود می پردازد و در نهایت راهکارهایی برای بهره برداری بهینه از این فناوری ها در راستای ارتقای اهداف انسانی و تربیتی آموزش پیشنهاد می دهد. نتایج نشان می دهد که تلفیق هوش مصنوعی با رویکردهای اخلاق محور و تربیت محور می تواند زمینه ساز توسعه پایدار در آموزش باشد.

Keywords:

هوش مصنوعی , محیط های یادگیری هوشمند , اخلاق آموزشی , تربیت , عدالت آموزشی , فناوری های نوین