رابطه بین بهزیستی روان شناختی و پرخاشگری کلامی در مدارس ابتدایی شهرستان خاش در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین بهزیستی روان شناختی و پرخاشگری کلامی در میان دانش آموزان دوره ابتدایی شهرستان خاش در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ انجام شد. این مطالعه از نوع توصیفی – همبستگی بوده و نمونه ای شامل ۳۰۰ دانش آموز به روش خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها پرسش نامه بهزیستی روان شناختی ریف و پرسش نامه پرخاشگری کلامی بود که روایی و پایایی آن ها در این پژوهش مورد تایید قرار گرفت. نتایج تحلیل های آماری نشان داد که میان بهزیستی روان شناختی و پرخاشگری کلامی رابطه ای منفی و معنادار وجود دارد؛ به این معنا که با افزایش سطح سلامت روانی و بهزیستی هیجانی، میزان بروز رفتارهای کلامی آسیب زا کاهش می یابد. همچنین مولفه های پذیرش خود، روابط مثبت و تسلط بر محیط، بیشترین نقش را در پیش بینی کاهش پرخاشگری کلامی داشتند. بر اساس یافته ها، می توان نتیجه گرفت که تقویت بهزیستی روان شناختی در مدارس به عنوان یک راهبرد پیشگیرانه، نقش موثری در کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و بهبود کیفیت روابط میان فردی دانش آموزان دارد. در پایان، پیشنهادهای اجرایی برای مدارس و نظام آموزشی ارائه شده است.

Keywords:

بهزیستی روان شناختی , پرخاشگری کلامی , دانش آموزان ابتدایی , سلامت روان , رفتارهای هیجانی.