رابطه آموزش مهارت های زندگی (همدلی و خودآگاهی) با سطح شادکامی و بهزیستی روان شناختی کودکان دبستانی

دوران کودکی یکی از حساس ترین مراحل رشد انسان از نظر شکل گیری شخصیت، هیجان ها و سلامت روان است. آموزش مهارت های زندگی، به ویژه مهارت هایی چون همدلی و خودآگاهی، نقش مهمی در ارتقای شادکامی و بهزیستی روان شناختی کودکان ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه آموزش مهارت های زندگی (همدلی و خودآگاهی) با سطح شادکامی و بهزیستی روان شناختی کودکان دبستانی انجام شده است. روش پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و با مرور و تحلیل مطالعات پیشین در حوزه روان شناسی تربیتی و آموزش مهارت های زندگی صورت گرفته است. یافته ها نشان می دهد آموزش هدفمند این مهارت ها باعث افزایش شادکامی، بهبود روابط اجتماعی، کاهش مشکلات هیجانی و ارتقای بهزیستی روان شناختی کودکان می شود. نتایج پژوهش بر ضرورت گنجاندن آموزش مهارت های زندگی در برنامه های درسی دوره ابتدایی تاکید دارد.

Keywords:

مهارت های زندگی , همدلی , خودآگاهی , شادکامی , بهزیستی روان شناختی , کودکان دبستانی