نقش خوش بینی اموخته شده ، منبع کنترل و هوش هیجانی در پیش بینی و کنترل اختلال افسردگی دانشجویان

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش خوش بینی آموخته شده، منبع کنترل و هوش هیجانی در پیش بینی و کنترل اختلال افسردگی دانشجویان بود. با توجه به افزایش نشانه های افسردگی در میان دانشجویان و اهمیت عوامل شناختی و هیجانی در سازگاری روان شناختی، این مطالعه تلاش کرد تا سهم هر یک از متغیرهای مذکور را در تبیین افسردگی روشن سازد. جامعه آماری شامل ۱۰۰ دانشجو بود که به صورت در دسترس و از طریق فضای مجازی (شبکه های اجتماعی و پیام رسان ها) انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه های استاندارد افسردگی، خوش بینی آموخته شده، منبع کنترل و هوش هیجانی بود. داده ها با استفاده از روش های آماری همبستگی و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند.نتایج نشان داد که خوش بینی آموخته شده با افسردگی رابطه منفی و معنادار دارد؛ به این معنا که افزایش خوش بینی با کاهش نشانه های افسردگی همراه است. همچنین منبع کنترل درونی پیش بینی کننده منفی افسردگی بود و دانشجویانی که کنترل بیشتری بر رویدادهای زندگی خود احساس می کردند، سطوح پایین تری از افسردگی را گزارش کردند. علاوه بر این، هوش هیجانی نیز رابطه منفی و معناداری با افسردگی داشت و توانست سهم قابل توجهی در پیش بینی آن ایفا کند. تحلیل رگرسیون نشان داد که سه متغیر مذکور در مجموع قادرند بخش قابل توجهی از واریانس افسردگی دانشجویان را تبیین کنند.به طور کلی، یافته ها بر اهمیت تقویت مهارت های هیجانی، افزایش خوش بینی و ارتقای منبع کنترل درونی در برنامه های پیشگیری و مداخله های روان شناختی برای کاهش افسردگی دانشجویان تاکید می کنند.

Keywords:

خوش بینی آموخته شده , منبع کنترل , هوش هیجانی , افسردگی , دانشجویان , پیش بینی , سلامت روان