تحلیلی بر جایگاه معلم و دانش آموز در فلسفه ساخت گرایی ، پراگماتیسم و اسلام

معلم زیر بنای پایداری اجتماعی- سیاسی و یکی از عناصر اصلی پیشرفت تمدن ها برای انتقال آگاهی از نسلی به نسل دیگر در جوامع انسانی است. از منظر همه مکاتب فلسفی و ادیان آسمانی، خصوصا اسلام، تعلیم و تربیت که عامل اصلی تحقق آن معلم می باشد امری تقدیس شده قلمداد گردیده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تحلیلی جایگاه معلمان و دانش آموزان در سه دیدگاه فلسفی ساخت گرایی، پراگماتیسم و اسلام و با روش کیفی -مروری و استناد به منابع در دسترس نگارش یافته است. نتایج پژوهش بیانگر آن است که شاخصه ها و الگوهای تربیت معلم در مکاتب فلسفی مورد بررسی ،نشان میدهد که معلمی که بر اساس تعالیم و انتظارات هر یک از آنها تربیت شود دارای خصایص و ویزگی های خاص خود می باشد. در نظام اسلامی مربی صرفا نقش انتقال علم به فراگیر را بر عهده ندارد بلکه مربی در کنار انتقال علم ،فراگیر را به سمت قبول ربوبیت پروردگار سوق می دهد به عبارت دیگر مربی در نظام تعلیم و تربیت اسلامی جایگاهی الهی معنوی را دارا می باشد این در حالی است که در در پراگماتیسم شاگرد و توانایی های او بیشتر مورد توجه قرار می گیرد. معلم در این مکتب ، یک منبع ایجاد محیط یادگیری مناسب برای دانش آموزان است. اگر چه این مکتب به طور کلی دانش آموز محور است ، لیکن تاکید زیادی روی نقش حساس معلم دارد. و معلم را اسوه اخلاقی و فرهنگی می داند."در مکتب ساختن گرایی تربیت معلم اخلاق مدار و شاگرد محور مد نظر است. رابطه تسهیل گر در ساختن گرایی محوریت تام معلم قرار گرفته و او را به به یک ناظر مخفی مبدل ساخته که با راهبردهای خود غیرمستقیم به تدریس می-پردازد.

Keywords:

جایگاه معلم , جایگاه دانش آموز , ساخت گرایی , پراگماتیسم , اسلام