بررسی میزان بروز عفونتهای بیمارستانی در نظام مراقبت عفونتهای بیمارستانی در سال ۱۴۰۳ در بیمارستان امیرالمومنین (ع) بندرگناوه

زمینه و هدف: عفونت های بیمارستانی یا عفونت های مرتبط با خدمات مراقبت سلامت از اهمیت قابل توجهی برخوردار بوده و مشکل مشترک در تمام کشورهای دنیا می باشد. این عفونت ها به عنوان تهدیدی مداوم برای عملکرد موثر و صحیح مراکز ارائه دهنده خدمات سلامت می باشند، این مطالعه به هدف تعیین شیوع عفونت بیمارستانی و عوامل مرتبط با آن در بیمارستان امیرالمومنین(ع) بندر گناوه انجام شد. روش بررسی: این مطالعه به صورت توصیفی – مقطعی جهت کلیه بیماران با تشخیص عفونت های بیمارستانی در بیمارستان امیرالمومنین(ع) بندر گناوه، در سال ۱۴۰۳ انجام شد. اطلاعات براساس آمار سامانه کشوری مراقبت از عفونت های بیمارستانی INIS، جهت تشخیص عفونت های اصلی بیمارستانی (تنفسی، ادراری، خونی، محل جراحی، VAE)، مدت بستری، سن، جنسیت و نوع پاتوژن جمع آوری گردیدند. یافته ها: در مطالعه حاضر، از مجموع ۶۶۱۶ بیمار بستری بیمارستان در طول شش ماهه اول سال ۱۴۰۳ میانگین شیوع ۱/۵۸ % بود. بیشترین میزان عفونت به ترتیب متعلق به عفونت (VAE) ۳۳/۳۳%، عفونت جراحی (SSI) ۱۳/۳۳ %، عفونت ادراری (UTI) ۱۱/۴۲%، عفونت خون (BSI) با بروز ۸/۵۷ % و پنومونی (PENU) با بروز ۰.۹۵ % کمترین میزان عفونت را به خود اختصاص داده است. در سنین ۶۵ سال به بالا میزان بروز VAE و UTI بیشترین بروز را داشته است. در رابطه با جنسیت میزان شیوع عفونت های بیمارستانی در مردان ۵۱/۴۲% و در زنان ۴۸/۵۷ % بود که اختلاف معنا داری در جنسیت وجود دارد. بیشترین میزان پاتوژن رشد یافته به ترتیب کلبسیلا ۱۴/۲۸ % و سیتروباکتر ۱۱/۴۲ % بود. در بین پاتوژن ها اشرشیا کلی (ECOLI) در UTI و کلبسیلا در VAE بیشترین بروز را به خود اختصاص داده اند.