بررسی سیاست جنایی قضایی ایران درزمینه ی زنان بزه دیده خشونت خانگی و حقوق انان در فرایند دادرسی کیفری

این پژوهش به بررسی سیاست جنایی قضایی ایران در زمینه حمایت از زنان بزه دیده خشونت خانگی و حقوق آنان در فرایند دادرسی کیفری می پردازد. هدف اصلی، تحلیل میزان کارآمدی سازوکارهای قانونی و قضایی موجود در حمایت از این گروه آسیب پذیر و شناسایی خلاها و چالش های عملی در مسیر دسترسی زنان به عدالت کیفری است. روش تحقیق در این مطالعه، توصیفی تحلیلی و مبتنی بر بررسی اسناد قانونی، آرای قضایی، رویه های موجود در دستگاه عدالت کیفری و یافته های پژوهش های داخلی است. داده ها از طریق مطالعه کتابخانه ای و تحلیل محتوای قوانین به ویژه قانون مجازات اسلامی، قانون آیین دادرسی کیفری و سایر مقررات مرتبط گردآوری شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که هرچند در سال های اخیر گام هایی برای حمایت از زنان خشونت دیده برداشته شده است، اما سیاست جنایی ایران همچنان با چالش هایی چون فقدان تعریف قانونی صریح از خشونت خانگی، نبود حمایت های ویژه فرآیندی، عدم تخصصی سازی رسیدگی ها، نارسایی در تضمین امنیت بزه دیده، و دشواری اثبات جرم مواجه است. افزون بر این، حمایت های دادرسی مانند حق برخورداری از وکیل، دادرسی عادلانه، محرمانگی اطلاعات و تضمین عدم تکرار خشونت به طور کامل اجرایی نشده یا در عمل با محدودیت هایی همراه است. نتایج در مجموع نشان می دهد که برای ارتقای سطح حمایت از زنان بزه دیده خشونت خانگی، بازنگری در سیاست جنایی، تقویت ضمانت های دادرسی حمایتی، پیش بینی سازوکارهای تخصصی، و هماهنگی میان نهادهای حمایتی و قضایی ضروری است.

Keywords:

سیاست جنایی , خشونت خانگی , زنان بزه دیده , دادرسی کیفری , حمایت از بزه دیده