مهریه بر پایه رمزارز و دارایی دیجیتال: تحلیل فقهی و حقوقی ایران

ظهور رمزارزها و دارایی های دیجیتال، ساختارهای سنتی حقوق خانواده را با چالش های نوین مواجه کرده است. مهریه در فقه امامیه و قانون مدنی ایران عمدتا به پول نقد یا دارایی های ملموس تعلق می گیرد، اما با افزایش دارایی های دیجیتال، پرسش های جدیدی در خصوص مشروعیت و امکان اجرای مهریه رمزارزی مطرح شده است. این پژوهش با روش توصیفی–تحلیلی، و بهره گیری از منابع فقهی، قوانین ایران و تحلیل تطبیقی با مقررات بین المللی، قابلیت و محدودیت های مهریه بر پایه رمزارز را بررسی می کند. یافته ها نشان می دهد که در صورت احراز مالیت رمزارز، تثبیت ارزش و تضمین نقدشوندگی، تعیین مهریه دیجیتال از منظر فقهی و حقوقی ممکن است؛ با این حال، نوسانات شدید قیمت، فقدان رویه قضایی مشخص و عدم پذیرش رسمی رمزارز، چالش های جدی برای اجرای آن ایجاد می کند.

Keywords:

مهریه , رمزارز , دارایی دیجیتال , حقوق خانواده , فقه اسلامی , قانون تجارت الکترونیک