مدل ساختاری انعطاف پذیری شناختی براساس طرحواره های ناسازگار اولیه و تنظیم هیجان نقش واسطه ای سبک مقابله ای اجتناب در دانشجویان

موضوع انعطاف پذیری شناختی به عنوان توانایی فرد در تنظیم و تغییر استراتژی های شناختی متناسب با موقعیت ها شناخته می شود لذا نقش مهمی در سلامت روان و رفتارهای سازگار دارد. هدف: هدف پژوهش بررسی روابط ساختاری میان انعطاف پذیری شناختی، طرحواره های ناسازگار اولیه، تنظیم هیجان و نقش میانجی سبک مقابله ای اجتناب در دانشجویان بود. روش پژوهش: پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه پژوهش دانشجویان روانشناسی دانشگاه علوم پزشکی آزاد اسلامی تهران در نیمسال دوم ۱۴۰۳-۱۴۰۲ با روش نمونه گیری در دسترس و حجم نمونه ۲۴۸ نفر بود. جمع آوری داده از طریق پرسشنامه های انعطاف پذیری شناختی دنیس و وندروال (۲۰۱۰)، طرحواره های ناسازگار اولیه فرم کوتاه یانگ (۱۹۸۸)، سبک مقابله ای اجتناب یانگ رای (۱۹۹۴) و تنظیم هیجان گراس و جان (۲۰۰۳) در نرم افزار ۲۶ SPSS و ۳ SmartPLS مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: مسیر غیرمستقیم بین طرحواره های ناسازگار اولیه و انعطاف پذیری شناختی با میانجیگری سبک مقابله ای اجتناب رابطه منفی و معنادار است (B = -۰/۱۸ و p-value = ۰/۰۰۳). مسیر غیرمستقیم بین تنظیم هیجان و انعطاف پذیری شناختی با میانجیگری سبک مقابله ای اجتناب معنادار نیست (B = ۰/۰۵, p-value = ۰/۱۶۶). بنابراین، وجود طرحواره های ناسازگار اولیه با نقش میانجی سبک مقابله ای اجتناب موجب کاهش انعطاف پذیری شناختی در دانشجویان می شود. همچنین در رابطه انعطاف پذیری شناختی و تنظیم هیجان سبک مقابله ای اجتناب نقش میانجی معناداری در این مسیر ندارد.

Keywords:

انعطاف پذیری شناختی , طرحواره های ناسازگار اولیه , تنظیم هیجان , سبک مقابله ای اجتناب