تاثیرات زیبایی شناختی و فرهنگی خط بر سیما و منظر شهری تهران: تقویت حس تعلق و هویت ایرانی در فضای معماری

این پژوهش با هدف بررسی نقش عناصر خط و نوشتار سنتی ایرانی در ارتقاء کیفیت زیبایی شناختی و تقویت حس تعلق و هویت ایرانی در سیما و منظر شهری تهران انجام شده است. با تمرکز بر سبک های نستعلیق و شکسته، تحلیل نشانه شناختی مولفه های خط فارسی به عنوان حاملان میراث فرهنگی انجام شده است. چالش های فنی ناشی از به کارگیری نرم افزارهای طراحی مدرن در ارائه صحیح این خطوط پیچیده، مورد ارزیابی قرار گرفته است. در بخش دوم، مدل پیشنهادی «هماهنگی هویت منطقه ای» برای ارزیابی کیفیت تایپوگرافی محیطی معرفی می شود و نتایج شبیه سازی شده نشان می دهد که فقدان انسجام در این حوزه، بزرگ ترین عامل تضعیف هویت بصری شهر است و عدم توجه به اصول هنری و فرهنگی خط در طراحی شهری مدرن، منجر به گسست هویت می شود. یافته ها نشان می دهند که احیای استفاده اصولی از خوشنویسی و تایپوگرافی ایرانی در عناصر بصری شهری می تواند عاملی مهم در بازسازی هویت کالبدی و فضایی شهر تهران باشد. در نهایت، پیشنهادات فنی برای یکپارچه سازی خوشنویسی اصیل در فرآیندهای شهرسازی و طراحی ارائه می گردد.

Keywords:

خط فارسی , منظر شهری , نشانه شناسی , هویت شهری , معماری ایرانی