بازخوانی ویژگی های معماری بومی در روستای اکله همدان

روستای اکله، واقع در شهرستان فامنین از استان همدان، نمونه ای شاخص از معماری بومی در نواحی کوهستانی غرب ایران به شمار می آید. این روستا با بافتی متراکم و سازمان فضایی منطبق با شیب زمین، در دامنه های زاگرس مرکزی شکل گرفته و ساختار کالبدی آن تحت تاثیر عوامل متعددی چون توپوگرافی، اقتصاد معیشتی، اقلیم سرد نیمه خشک و فرهنگ اجتماعی ساکنان توسعه یافته است. روش پژوهش ترکیبی از روش های تاریخی-تفسیری و توصیفی-تحلیلی بوده که به بررسی ویژگی های معماری اصیل این منطقه پرداخته و تلاش دارد تا الگوهای فضایی، مصالح بومی، و شیوه سازگاری با محیط طبیعی را در بافت تاریخی روستا تحلیل نماید. یافته ها نشان می دهند که معماری سنتی اکله با استفاده از مصالحی مانند سنگ، خشت و چوب، و با بهره گیری از حیاط های بزرگ و فضاهای نیمه عمومی، الگویی منحصربه فرد از تعامل انسان با طبیعت و جامعه ارائه می دهد. در بافت بررسی شده، تراکم متوسط رو به پایین (۳۷ %)، حیاط بزرگ (میانگین ۵۰ %) و جهت گیری اقلیمی (۹۲ % جنوبی) سه ویژگی غالب اند.

Keywords:

معماری سنتی , معماری بومی , معماری سنتی , روستای اکله همدان