ارتقا امنیت شهری؛ مطالعه موردی محله صفا تهران

امروزه امنیت شهری یکی از مهم ترین ابعاد کیفیت زندگی شهرنشینان به شمار می آید و احساس ناامنی و بروز آسیب های اجتماعی می تواند پیامدهای گسترده ای بر رفاه، آسایش بصری و کیفیت سکونت داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف شناسایی مولفه های موثر بر ارتقای امنیت شهری با رویکرد احیای سرزندگی در محله صفا (منطقه ۱۲ تهران) انجام شده است. روش تحقیق، توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر گردآوری داده ها به صورت میدانی و کتابخانه ای است. برای تحلیل داده ها از روش مدل سازی معادلات ساختاری و نرم افزار SPSS استفاده شده است. بر اساس نتایج پژوهش، مولفه هایی همچون کیفیت کالبدی بافت، روشنایی معابر، خوانایی و نفوذپذیری مسیرها، نظارت پذیری محیط، فعالیت پذیری شبانه، ساماندهی کاربری ها، کیفیت مبلمان شهری و حضور موثر شهروندان بیشترین تاثیر را در ارتقای امنیت و کاهش احساس ناامنی داشته اند. در پایان، راهکارهایی در قالب بهبود کیفیت کالبدی، توسعه فعالیت های شبانه، تقویت نظارت محیطی، ساماندهی کاربری های مزاحم، ارتقای روشنایی، افزایش مشارکت اجتماعی و برنامه های فرهنگی–اجتماعی ارائه شده است. اجرای این راهکارها می تواند به افزایش احساس امنیت و سرزندگی محله صفا منجر شود.

Keywords:

امنیت شهری , سرزندگی , کیفیت محیط , کاربری زمین , محله صفا