چارچوب تلفیقی اقتصاد چرخشی و اقتصاد اجتماعی با تاکید بر زیست پایداری شهری و امنیت شهری: طراحی یک مدل مفهومی یکپارچه برای تحقق اقتصاد سبز شهری در ایران

شهرهای معاصر با چالش های هم زمان زیست محیطی، اقتصادی و اجتماعی مواجه اند؛ از یک سو فشار بر منابع طبیعی، تولید فزاینده پسماند و تغییرات اقلیمی، و از سوی دیگر نابرابری اجتماعی، فقر شهری و تضعیف امنیت شهری. این مقاله می کوشد با تبیین «اقتصاد سبز شهری» به عنوان یک رویکردی کلان محور رشد اقتصادی پایدار شهری را با حفاظت از محیط زیست و ارتقای رفاه اجتماعی هم راستا نماید. بر این اساس مقاله حاضر تاکید می کند که تحقق عملی اقتصاد سبز شهری بدون بهره گیری از الگوهای مکمل نظیر «اقتصاد چرخشی» و «اقتصاد اجتماعی» امکان پذیر نیست. اقتصاد چرخشی بر بستن چرخه های مواد و انرژی، کاهش پسماند و افزایش بهره وری منابع تمرکز دارد؛ در حالی که اقتصاد اجتماعی بر عدالت اجتماعی، مشارکت شهروندی، توانمندسازی گروه های آسیب پذیر و خلق ارزش اجتماعی تاکید می کند. در واقع اقتصاد اجتماعی با تاکید بر رفاه جمعی، مشارکت شهروندان، مالکیت مشترک و توزیع عادلانه منابع، امکان مدیریت پایدار شهرها را به شیوه ای انسانی و ایجاد عدالت فراگیر فراهم می آورد. لذا مقاله حاضر با تلفیق این دو رویکرد در ذیل گزارش معروف برانتلند مدل یکپارچه مفهومی را برای ارتقای زیست پایداری شهری و تقویت امنیت شهری در ایران را معرفی می کند و برای رسیدن به اهداف این مدل سیاست ها و راهکارهای متجانس و امکان پذیر را با توجه به شرایط اقتصاد کلان کشور پیشنهاد می کند.

Keywords:

اقتصاد اجتماعی , اقتصاد چرخشی , اقتصاد سبز شهری , توسعه پایدار شهری , امنیت شهری