تحلیل تصادفات شهر تهران به تفکیک مناطق و ارزیابی ارتباط آنها با سایر مشخصات حمل ونقلی و عمومی

ایمنی ترافیک همچنان یکی از موضوعات جدی و چالش برانگیز در دنیا است. در نواحی درون شهری ایمنی کاربران آسیب پذیر نظیر عابران پیاده، دوچرخه سواران و موتورسواران نیز در کنار تصادفات وسایل نقلیه مطرح بوده و موضوع را بحرانی تر می کند. این مقاله در نظر دارد تا به ارزیابی و تحلیل تصادفات سه سال اخیر در شهر تهران بپردازد. برای این منظور، ابتدا یک تحلیل توصیفی جهت ایجاد دیدگاه در ارتباط با تصادفات مناطق مختلف شهر تهران صورت می گیرد. این تحلیل به شناسایی دلیل تصادفات، محل وقوع، نوع کاربران و مقصرین حوادث در هر منطقه کمک خواهد کرد. سپس، اطلاعات ترافیکی و عمومی در هر منطقه نظیر متوسط سرعت، تابلوهای ترافیکی، تعداد ایستگاه های حمل ونقل همگانی، وضعیت تجهیزات هوشمند کنترل تقاطع ها، مساحت منطقه و جمعیت آن تحلیل می شود. در ادامه، مناطق مختلف به لحاظ فراوانی تصادفات فوتی و جرحی رتبه بندی خواهند شد. همچنین رتبه هر منطقه به لحاظ سایر مشخصات حمل ونقلی و عمومی تعیین می شود. سپس با استفاده از آزمون اسپیرمن، رتبه مناطق بر اساس رخداد تصادفات فوتی و جرحی با هر یک از تسهیلات حمل ونقلی مورد بررسی قرار می گیرد. نتایج نشان می دهد که اکثر تصادفات فوتی در بزرگراه ها و پس از آن خیابان های اصلی رخ می دهد. اما تصادفات جرحی برعکس این موضوع است که این می تواند به دلیل سرعت بالاتر حرکت در بزرگراه ها و سوق پیدا کردن حوادث به سمت حوادث فوتی باشد. همچنین، عابران پیاده و سرنشینان موتورسیکلت ها اغلب در تصادفات فوتی دخیل بوده اند، که این نکته نیاز به توجه به ایمنی بیشتر این گروه های آسیب پذیر را مطرح می کند. اما اکثر تصادفات جرحی ناشی از برخورد خودرو به موتورسیکلت بوده که نیازمند انجام یک پژوهش دقیق تر جهت تحلیل تصادف موتورسواران است.

Keywords:

ایمنی ترافیک , زیرساخت , عابر پیاده , دوچرخه‎سوار , تحلیل تصادفات