مدل سازی تعیین محدوده موثر بر تصادفات جاده ای در پیرامون شهرها

موضوع ایمنی در حمل ونقل جاده ای یکی از چالش های جدی و مهم در جامعه امروز ما محسوب می شود. تصادفات جاده ای اعم از فوتی، جرحی و خسارتی علاوه بر تاملات روحی، سالانه هزینه های گزافی به اقتصاد کشور تحمیل می کند. مطابق نتایج مطالعات گذشته، ۶۰ تا ۷۰ درصد تصادفات جاده ای در ایران، در ورودی شهرها اتفاق می افتد. در تمام مطالعات قبلی از یک تعریف سنتی برای تعیین محدوده ورودی شهر استفاده شده است. بر اساس آن چه در این منابع آمده، محدوده ورودی شهر معرف یک بافر ۳۰ کیلومتری از نقطه ورودی شهر است که دارای ویژگی های منحصر به فرد و متمایزی از قطعات پایه راه های برون شهری بوده که همین ویژگی ها عامل افزایش نرخ تصادفات جاده ای در این نواحی است. با این حال، معرفی یک مقدار مشخص به عنوان محدوده ورودی شهر برای همه انواع راه ها و همه شهرها و تحلیل تصادفات این محدوده بدون توجه به مشخصات راه های مختلف در ورودی شهرهای کشور، قابل تامل است. شناخت دقیق تر این نواحی و تدقیق مرز محدوده اثر آن ها و در ادامه انجام اقدامات ایمن سازی مناسب با توجه به ویژگی ها و مشخصات این نواحی، می تواند به عنوان یک اقدام موثر در کاهش تصادفات جاده ای و تلفات و جراحات ناشی از این حوادث مورد توجه قرار گیرد. مطالعه حاضر با هدف ارائه مدل هایی به منظور تعیین مقدار شاخص مرز محدوده موثر بر تصادفات جاده ای در پیرامون شهرها برای انواع راه های برون شهری در ایران انجام شده است. برای این منظور از مدل های رگرسیون خطی و لجستیک استفاده شده است. بر اساس نتایج مدل های ساخته شده، عوامل اصلی تاثیرگذار بر مرز محدوده اثر نواحی پیرامونی شامل تعداد دسترسی ها، طول کاربری های مجاور و میانگین حجم تردد راه است.

Keywords:

محدوده پیرامونی شهرها , منحنی تجمعی تعداد تصادفات , مرز محدوده اثر , نقاط دسترسی راه , کاربری های مجاور راه