ارائه مدل استعدادیابی دو و میدانی در مدارس ابتدایی عراق

مقدمه (هدف): هدف از تحقیق حاضر ارائه مدل استعدادیابی دو و میدانی در مدارس ابتدایی عراق بود. مواد و روش تحقیق: این تحقیق از نوع مطالعات کیفی بود که با رویکرد GT انجام گرفت. شرکت کنندگان ۲۴ نفر از خبرگان و اساتید دانشگاه، مدیران اجرایی در حوزه آموزش و پرورش و مربیان ورزشی فعال در مدارس ابتدایی عراق بودند. برای جمع آوری داده ها، از روش مصاحبه های عمیق و نیمه ساختاریافته استفاده شد. نتایج: شرایط علی شامل توانایی ها و ویژگی های دانش آموزان، حمایت خانواده، مربیان متخصص و دسترسی به تجهیزات ورزشی بود. شرایط زمینه ای شامل کیفیت برنامه های آموزشی ورزشی در مدارس، فرهنگ ورزشی در مدارس و جامعه، تجهیزات و امکانات، زیرساخت های ورزشی، و نبود بودجه و منابع مالی کافی و شرایط مداخله گر عبارت از محدودیت در دسترسی به نیروی متخصص، و عدم هم راستایی میان سیاست های ورزشی و آموزشی بود. راهبردها شامل طراحی و اجرای برنامه های آموزشی تخصصی برای مربیان، تدوین دستورالعمل های استاندارد، اجرای برنامه های آگاهی بخشی به والدین، تقویت همکاری بین مدارس و باشگاه های ورزشی، توسعه سیستم های ارزیابی دیجیتال، تشویق دانش آموزان به شرکت در رقابت ها، شناسایی و پرورش استعدادهای برتر بود. پیامدها شامل شناسایی و پرورش استعدادهای ورزشی برتر، افزایش مشارکت دانش آموزان در فعالیت های ورزشی، تقویت روحیه رقابتی و انگیزه ورزشی در دانش آموزان و توسعه پایدار ورزش دو و میدانی در سطح مدارس و جامعه بود. بحث و نتیجه گیری: شناسایی استعدادهای دو و میدانی باید بر مبنای معیارهای علمی و از دوره دبستان انجام شود و به وجود مربیان متخصص و تامین منابع آموزشی و امکانات ورزشی مناسب وابسته است.

Keywords:

داده بنیاد , رویکرد سیستماتیک , سیاستگذاری در ورزش