بررسی تاثیر استفاده از ماسک در تمرین بر استقامت قلبی و توان بی هوازی هندبالیست های نوجوان دختر

چکیده: زمینه و هدف: ماسک های تنفسی بخشی از مداخله های غیردارویی پوششی اند که در زمان شیوع بیماری های مسری یا برای جلوگیری از ورود ذرات معلق به درون دستگاه تنفسی استفاده می شوند. بررسی تاثیرات استفاده از ماسک حین انجام فعالیت بدنی و ورزش ضروری است و می تواند دریچه ی تازه ای از تاثیرات استفاده از این عنصر را حین ورزش نمایان نماید. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر استفاده از ماسک در تمرین بر عملکرد ورزشی هندبالیست های نوجوان دختر انجام شد. روش شناسی: این تحقیق نیمه آزمایشی دو گروهی بود که به صورت میدانی انجام شد. جامعه آماری شامل دختران نوجوان ۱۴ تا ۱۶ ساله بالغ (شاخص توده بدنی ۱۸-۲۵ کیلوگرم بر مترمربع) که در یکی از باشگاه های ورزشی شهرکرد عضویت داشته و ورزش هندبال را انجام می دهند، می باشد. این مطالعه، دارای نمونه آماری شامل ۲۲ نفر از نوجوانان دختر هندبالیست براساس معیارهای ورود انتخاب و پس از نمونه گیری به روش تصادفی به دو گروه ۱۱ نفره (با ماسک جراحی و بدون ماسک) تقسیم شدند. پروتکل تمرینی در ۲ مرحله برای هر دو گروه به مدت ۴ روز در هفته و به مدت ۴ هفته درنظر گرفته شد. به منظور بررسی عملکرد ورزشی ورزشکاران از تست های پرش ارتفاع، پرتاب توپ مدیسن بال ۱ کیلویی، تست RAST برای توان بی هوازی، تست YOYO برای استقامت قلبی تنفسی و تست دوی سرعت انجام شد. که این تست ها در دو بازه زمانی قبل از اجرای پروتکل تمرینی و بعد از پایان ۴ هفته از آزمودنی ها اخذ شد. برای تجزیه و تحلیل و آنالیز داده ها از نرم افزار SPSS نسخه ۲۴ استفاده شد. نتایج تحقیق: نتایج نشان داده که استفاده از ماسک جراحی هیچ تاثیر معناداری بر تست های به عمل آمده نداشت و به عبارتی عملکرد ورزشی دختران نوجوان هندبالیست به هیچ وجه تحت تاثیر استفاده از ماسک قرار نگرفت. نتیجه گیری: استفاده از ماسک جراحی تاثیر معناداری بر عملکرد ورزشی در تمرینات با شدت کم و متوسط ندارد، هرچند نتایج مطالعه حاضر غیرهمسو با برخی مطالعات بود، لذا پیشنهاد می گردد نتایج این مطالعه ضمن بررسی بیشتر با احتیاط استفاده گردد.

Keywords:

ماسک , عملکرد ورزشی , هندبال , دختران نوجوان