پتانسیل ضدالتهابی تمرینات هوازی در آسیب قلبی: بررسی تغییرات بیان ژن TNF-α پس از انفارکتوس میوکارد

زمینه و هدف بیماری های قلبی عروقی از مهم ترین علل مرگ ومیر جهانی هستند و انفارکتوس میوکارد (MI) به عنوان یکی از شایع ترین رویدادهای ایسکمیک، با فعال سازی شدید مسیرهای التهابی و افزایش سیتوکین هایی مانند TNF-α همراه است. افزایش مزمن TNF-α در میوکارد باعث تشدید آپوپتوز، فیبروز و بازسازی نامطلوب قلب می شود. با توجه به نقش تمرینات هوازی در کاهش التهاب سیستمیک، مطالعه حاضر با هدف بررسی اثرات تمرین هوازی بر بیان ژن TNF-α در بافت قلب پس از MI انجام شد. مواد و روش ها در این مطالعه تجربی، ۴۰ رت نر ویستار (۱۰–۱۲ هفته، ۳۰۰±۵۰ گرم) به طور تصادفی به سه گروه شامل گروه کنترل (Ctrl)، گروه انفارکتوس میوکارد (MI)، گروه تمرین هوازی (AT) و گروه انفارکتوس میوکارد و تمرین هوازی (MI+AT) تقسیم شدند. القای MI از طریق لیگاتور شریان کرونری چپ انجام شد و موفقیت جراحی با اکوکاردیوگرافی تایید گردید. تمرین هوازی به مدت ۸ هفته، ۵ جلسه در هفته و با شدت ۵۰–۶۰% VO₂max اجرا شد. نمونه برداری بافت میوکارد ۷۲ ساعت پس از آخرین جلسه انجام و بیان ژن TNF-α با روش PCR و ژن مرجع GAPDH سنجیده شد. تحلیل آماری با آنوا و آزمون توکی، در سطح معنی داری ۰.۰۵ انجام شد. نتایج یافته ها نشان داد EF و FS پس از MI به طور معنادار کاهش یافتند (p ≤۰.۰۰۱). بیان TNF-α در گروه MI به طور قابل توجهی افزایش داشت (p=۰.۰۰۱). تمرین هوازی سبب کاهش معنی دار بیان TNF-α در گروه MI+AT شد (p ≤۰.۰۰۱). تحلیل آنوا نیز اثر گروه را بر TNF-α تایید کرد (p ≤۰.۰۰۱). بحث: نتایج نشان می دهد تمرین هوازی قادر است التهاب قلبی ناشی از MI را از طریق کاهش بیان TNF-α تعدیل کند. کاهش TNF-α احتمالا ناشی از مهار مسیرهای التهابی وابسته به NF-κB و افزایش فاکتورهای ضدالتهابی مانند IL-۱۰ است. با توجه به نقش TNF-α در ایجاد فیبروز و نارسایی قلبی، تمرین هوازی می تواند یک مداخله غیردارویی موثر برای کاهش التهاب و بهبود روند ترمیم قلب پس از MI باشد.

Keywords:

انفارکتوس میوکارد , TNF-α , تمرین هوازی , التهاب قلبی , میوکارد