تاثیر فازهای مختلف چرخه قاعدگی بر عملکرد سرعتی دختران ورزشکار متعاقب یک جلسه تمرین HIIT

هدف: با توجه به نقش نوسانات هورمونی در عملکرد جسمانی زنان، هدف این مطالعه بررسی تفاوت های پاسخ سرعتی به یک جلسه تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) در فازهای مختلف چرخه قاعدگی در دانشجویان دختر فعال بود. مواد و روش ها: در یک طرح متقاطع تصادفی، ۲۸ دانشجوی دختر تربیت بدنی سالم و دارای چرخه قاعدگی منظم (سن: ۱۸–۲۶ سال؛ فعال بدنی ≥۱۵۰ دقیقه در هفته با شدت متوسط تا شدید، ≥۶ ماه تمرین منظم) در دو جلسه تمرین HIIT یکسان (۴× ۳۰ ثانیه اسپرینت تمام توان دوچرخه ثابت، ۴ دقیقه استراحت غیرفعال) در فاز فولیکولار (روزهای ۲–۵) و لوتئال (روزهای ۱۹–۲۳) شرکت کردند. فازها با کیت تخمک گذاری و دمای پایه بدن تایید شد. شرکت کنندگان پیش از مطالعه با پروتکل HIIT و آزمون ها آشنا شدند. عملکرد سرعت ۲۰ متر قبل، بلافاصله و ۲۴ ساعت بعد از تمرینات HIIT اندازه گیری شد. داده ها با آنالیز واریانس با اندازه گیری های مکرر تحلیل شد (p < ۰.۰۵). نتایج: هیچ تعامل معناداری بین فاز × زمان مشاهده نشد (p > ۰.۰۵). سرعت بلافاصله پس از HIIT به طور مشابه در هر دو فاز کاهش یافت و در ۲۴ ساعت کاملا بهبود یافت. نتیجه گیری: یافته های این پژوهش نشان می دهد که نوسانات هورمونی در فازهای مختلف چرخه قاعدگی تاثیر معنی داری بر پاسخ سرعتی به تمرین HIIT ندارند. بنابراین، برنامه ریزی تمرینات سرعتی یا HIIT در زنان فعال می تواند بدون نیاز به تطبیق با فازهای قاعدگی انجام شود.

Keywords:

HIIT , چرخه قاعدگی , زنان فعال , سرعت