تاثیر فعالیت بدنی بر سلامت همه جانبه سالمندان: یک مرور نظاممند
Publish Year: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 3
متن کامل این Paper منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل Paper (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CSHW01_011
تاریخ نمایه سازی: 25 خرداد 1405
Abstract:
پدیده جهانی سالمندی، چالش های عمده ای در سیستم های بهداشتی و اجتماعی ایجاد کرده است. حفظ عملکرد، استقلال و کیفیت زندگی در این دوره، یک اولویت کلیدی است. شواهد فزاینده نشان می دهد که فعالیت بدنی منظم، سنگ بنای اصلی سالمندی موفق است. این مطالعه به روش مرور نظاممند (Systematic Review) با جستجوی جامع مقالات در پایگاه های داده PubMed، Scopus و Web of Science با استفاده از کلیدواژه های ترکیبی شامل "physical activity"، "exercise"، "aging"، "elderly"، "sarcopenia"، "cognitive function"، "mental health"، "quality of life" و معادل های فارسی آن ها در بازه زمانی ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴ صورت پذیرفت. معیارهای ورود شامل مقالات چاپ شده به زبان انگلیسی و فارسی، مطالعات کارآزمایی بالینی، مرورهای نظاممند و متاآنالیزها بود که به بررسی تاثیر ورزش بر سالمندان بالای ۶۰ سال می پرداختند. در نهایت، ۸۷ مقاله مرتبط استخراج و داده های آن ها در چارچوبی شامل «نوع ورزش»، «مدت و شدت ورزش»، «پیامدهای جسمانی»، «پیامدهای روانی-شناختی» و «پیامدهای اجتماعی» استخراج و تحلیل کیفی شدند. یافته ها نشان داد که تمرینات قدرتی و مقاومتی به طور مستقیم با افزایش توده و قدرت عضلانی (مقابله با سارکوپنی) و بهبود تراکم استخوان مرتبط بودند. تمرینات تعادلی و عملکردی (مانند تای چی) به طور معناداری منجر به کاهش خطر زمین خوردن شدند. همچنین، تمرینات استقامتی علاوه بر بهبود سلامت قلبی-تنفسی و کنترل عوامل خطر متابولیک، منجر به کاهش قابل توجه علائم افسردگی و اضطراب و تقویت خلق و عملکردهای اجرایی، حافظه و سرعت پردازش اطلاعات که نقش محافظتی در برابر زوال شناختی دارد شده اند. از منظر اجتماعی، مشارکت در برنامه های ورزشی گروهی، فرصتی برای تعامل اجتماعی فراهم کرده و به افزایش رضایت از زندگی و کاهش احساس تنهایی یا به عبارت دیگر ارتقا کیفیت زندگی منجر شد. نتایج این مرور، ورزش را به عنوان یک استراتژی غیردارویی، ایمن و مقرون به صرفه برای ارتقای سلامت همه جانبه در دوره سالمندی تایید می کند. یک برنامه ورزشی جامع که ترکیبی از تمرینات قدرتی، تعادلی، استقامتی و انعطاف پذیری باشد، بیشترین تاثیر را دارد. ضروری است که متولیان سلامت، با اجرای برنامه های ترویجی و ایجاد محیط های امن و در دسترس، مشارکت ورزشی سالمندان را تسهیل کنند. پژوهش های آینده باید بر روی تعیین دوز بهینه ورزش برای زیرگروه های مختلف سالمندان و بررسی موانع اجرایی برنامه ها متمرکز شوند.
Keywords:
Authors
شیرین میرزائیان
گروه پرستاری، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران