تاثیر هشت هفته ماساژ درمانی بر درد و برخی فاکتورهای آمادگی جسمانی تکواندوکاران مرد شهرضا

موفقیت در هر رشته ورزشی نیازمند قابلیت های جسمانی و فیزیولوژیکی ویژه آن رشته است؛ بنابراین یکی از روش های اصلی در تعیین میزان اثر بخشی برنامه های تمرینی برای اجرای ورزش، آگاهی از وضعیت آمادگی جسمانی ورزشکاران می باشد. امروزه پیشرفت و رشد همه جانبه ورزش و مسابقات ورزشی و نیز توجهاتی که از جنبه های مختلف به این امر می شود، سبب شده تا مشارکت افراد در ورزش های تفریحی و رقابتی بیش از گذشته باشد و به تبع آن، میزان بروز آسیب های اسکلتی عضلانی نیز رو به افزایش یابد و تلاش برای یافتن راهکارهایی جهت پیشگیری از آسیب های ورزشی به منظور کاهش پیامدهای مالی و انسانی این آسیب ها نیز بیش از پیش احساس شود. از جمله روش های درمانی به منظور بازگرداندن توانایی عملکردی ورزشکاران، ماساژ می باشد. علم ماساژ از گذشته تا به حال رو به پیشرفت بوده و بر این اساس تحقیقات بسیاری در زمینه اثر ماساژ بر روی عوامل مختلف فیزیولوژیک، روانی، جسمانی و... انجام گرفته است. این بررسی ها بیشتر جنبه درمانی داشته اما تحقیقی که به طور مستقیم به بررسی تاثیر ماساژ درمانی بر کاهش درد و فاکتورهای آمادگی جسمانی ورزشکاران مرد تکواندو بپردازد، انجام نشده است؛ لذا این تحقیق به این سوال پاسخ می دهد که آیا ماساژ درمانی می تواند به بهبود درد و افزایش میزان آمادگی جسمانی ورزشکاران تکواندو منجر شود؟ آگاهی از اثربخشی ماساژ درمانی قبل و بعد از ورزش می تواند به دست اندرکاران و مسئولان ورزشی کمک کند تا با اتخاذ راهکارهای مناسب و مقرون به صرفه، در سریع ترین زمان ممکن با بررسی عوامل خطرزای آسیب، احتمال وقوع آسیب را کاهش دهند. همچنین با توجه به اینکه برخی ورزشکاران برای بهبود دردهای خود به مصرف دارو روی می آورند و با در نظر گرفتن عوارض جانبی داروها، این پژوهش می تواند اطلاعات ارزشمندی در زمینه تاثیر ماساژ درمانی بر میزان آمادگی جسمانی تکواندوکاران در اختیار ورزشکاران و باشگاه های ورزشی حرفه ای قرار دهد تا روند بهبود آسیب را سریع تر و عوارض جانبی داروها را کاهش دهند. هدف این تحقیق بررسی تاثیر ۸ هفته ماساژ درمانی بر متغیرهای آمادگی جسمانی (درد عضلانی، انعطاف پذیری، تعادل، توان، سرعت و چابکی) در تکواندوکاران مرد می باشد. این مطالعه به صورت نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون انجام شد. ۲۰ تکواندوکار مرد (۲۰ تا ۳۰ سال) از باشگاه های شهرضا به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه تجربی (دریافت کننده ماساژ درمانی) و کنترل (بدون مداخله) تقسیم شدند. مداخله شامل ۸ هفته ماساژ درمانی (تکنیک های افلوراژ، پتریساژ و ویبریشن، ۳ جلسه ۳۰ دقیقه ای در هفته) است. تجزیه و تحلیل داده ها در دو سطح توصیفی و استنباطی انجام شده است. در سطح توصیفی از مقادیر میانگین و انحراف معیار برای توصیف وضعیت نمونه و در سطح استنباطی (از آنجا که طرح مطالعه پیش آزمون، پس آزمون در دو گروه می باشد) برای مقایسه ی مقادیر متغیرهای تحت مطالعه در پس آزمون بین دو گروه مداخله، ضمن کنترل اثر مقادیر پیش آزمون از آنالیز کوواریانس استفاده گردید. از آزمون تی زوجی نیز برای مقایسه درون گروهی متغیرها بین پیش آزمون و پس آزمون استفاده شد. پیش فرض های لازم برای انجام این آزمون ها شامل نرمال بودن توزیع داده ها، همگنی واریانس خطا و همگنی شیب رگرسیون نیز بررسی و تایید گردیدند. آزمون ها در سطح خطای پنج درصد و با استفاده از نسخه ۲۷ نرم افزار SPSS انجام گرفته است. نتایج نشان دهنده کاهش معنی دار درد عضلانی و بهبود چشمگیر تمام فاکتورهای آمادگی جسمانی در گروه تجربی می باشد. این اثرات منجر به بهبود گردش خون و کاهش تنش عضلانی شده و ماساژ درمانی را به عنوان روشی موثر برای ریکاوری و ارتقای عملکرد تکواندوکاران تایید می کند.

Keywords:

انعطاف پذیری , تعادل , توان , سرعت , چابکی