تحلیل معافیت از مسئولیت مدنی در بازی های ورزشی

مسئولیت مدنی یکی از مباحث مهم حقوق ورزش است. مسئولیت مدنی در سه معنا اعم، عام و خاص به کار می رود. در این مقاله معنای خاص مسئولیت مدنی یعنی عناوین اتلاف و تسبیب موضوع مواد ۳۲۸ تا ۳۳۴ قانون مدنی مصوب ۱۳۰۷ ه.ش، ۱۶ ماده قانون مسئولیت مدنی مصوب ۱۳۳۹ ه.ش و مواد ۴۹۲ تا ۵۳۷ قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۳ ه.ش مد نظر می باشد. مسئولیت مدنی در بازی های ورزشی در نتیجه وارد ساختن خسارت به دیگران ایجاد می شود. حال سوال این است که با چه شرایطی ایراد خسارت به ویژه خسارت بدنی به دیگران در بازی های ورزشی موجب مسئولیت مدنی نمی شود؟ به عبارت دیگر با تحقق کدام شرایط لزومی به جبران خسارت ناشی از بازی ورزشی نیست. مقاله حاضر با روش توصیف و تحلیل به پاسخ سوال مزبور پرداخته و این معافیت را از همه جهات موجهه و رافعه مسئولیت مدنی قابل تحلیل و توجیه دانسته لیکن مورد غالب آن را از جهت رضایت قبلی زیان دیده در قالب شرط ضمنی و بنایی عدم مسئولیت آن هم در حد خسارات متعارف و قابل پیش بینی یا پیش بینی شده تحلیل نموده و چنین نتیجه گرفته که آنچه مسئولیت مدنی ناشی از بازی های ورزشی را توجیه و مرتفع می سازد علاوه بر رعایت موازین و مقررات فنی بازی ها این است که زیان دیده در قالب شرط ضمنی و بنایی رضایت خود را به زیان احتمالی به طور صریح یا ضمنی اعلام نموده باشد. این اعلام رضایت قبلی همان شرط عدم مسئولیت یا شرط معافیت از مسئولیت مدنی است که اصولا باید مبتنی بر رعایت موازین و در حد زیان متعارف و یا قابل پیش بینی یا پیش بینی شده تفسیر شود.

Keywords:

رضایت زیان دیده , شرط عدم مسئولیت , معافیت از مسئولیت مدنی , حقوق ورزش