استفاده از فناوری بیوگاز به عنوان روش سبز جهت مدیریت پسماندهای خانگی
Publish place: The 3rd National Conference on Environmental Challenges: The role of industry, mining, and society in developing green governance
Publish Year: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 3
This Paper With 11 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NCECM03_039
تاریخ نمایه سازی: 25 خرداد 1405
Abstract:
هدف و زمینه: در قرن بیست و یکم، یکی از مهم ترین چالش ها برای جوامع بشری، موضوع انرژی و سوخت است. با افزایش تعداد صنایع و کاهش منابع سوخت های فسیلی، انرژی های تجدیدپذیر از جمله بیوگاز به عنوان یک منبع مهم مورد توجه قرار گرفته اند. یافته ها: بیوگاز، از زیست توده مانند ضایعات کشاورزی، پسماندهای جامد شهری و فاضلاب تولید می شود و گازهای عمده آن متان و دی اکسیدکربن هستند. فرایند ۴ مرحله ای تولید بیوگاز عبارتند از: اختلاط، تجزیه ماکرومولکول ها، تولید اسیدهای آلی، تولید متان توسط باکتری های متانوژن. از عوامل کلیدی در شرایط بهینه جهت تجزیه پسماندهای خانگی در این فرایند می توان به pH (۶/۸ تا ۷/۲)، دما (۳۷ درجه سانتیگراد)، نسبت C/N (۱ به ۱۶ - ۲۵)، درصد مواد جامد (۷ تا ۹ درصد)، زمان ماند هیدرولیکی (۱۰ تا ۱۷ روز) و بارگذاری آلی (۵/۷-۱۰ کیلوگرم مواد فرار در لیتر در روز) اشاره کرد. نتیجه گیری: امروزه، یکی از گزینه های پایداری در ساختمان ها، وجود منابع انرژی تجدیدپذیر است و با توجه به وجود این مزیت در بیوگاز، هزینه های لازم برای نصب و راه اندازی این سیستم بسته به اندازه و شرایط پروژه متغیر بوده و شامل هزینه های ساخت، نگهداری و بهره برداری و همچنین سیستم های وابسته به تولید و ذخیره سازی گاز می باشد. بیوگاز با داشتن مزایایی مانند تولید انرژی تجدیدپذیر، مدیریت موثر پسماند، بهبود اقتصاد دایره ای و جلوگیری از آلودگی های محیط زیست، همچنان با محدودیت های دمایی و تولید بو روبروست، لذا نیازمند انجام تحقیقات بیشتر در زمینه بهینه سازی پارامترهای فرآیند، یکپارچه سازی با سیستم های انرژی تجدیدپذیر و کاهش اثرات زیست محیطی است.
Keywords:
Authors
فاطمه مهرابی
گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
سکینه شکوهیان
گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران