بررسی فناوری پایدار قنات در فرهنگ ایرانی و تاثیر آن بر محیط زیست

هدف این مقاله، مطالعه و بررسی فناوری پایدار قنات در فرهنگ ایرانی و تاثیر آن بر محیط زیست، از جنبه های فنی- محیط زیستی و از نظر دیدگاه تاریخی، فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی آن با هدف بسط دانش و فناوری قنات و نگرشی نو بر آن با چگونگی حفظ، احیا و بهره برداری پایدار از این دستاورد عظیم بشری است. روش تحقیق در این مقاله براساس روش کیفی و استدلال منطقی استوار است. همچنین مطالعه اسنادی و کتابخانه ای روش گردآوری اطلاعات و اساس بیان، تحلیل، توصیف و تفسیر مطالب موجود در این مقاله را تشکیل می دهد. نتایج نشان داد که قنات ها از مهم ترین بناهای زادبومی ایران و ماحصل فرهنگ و هنر ایرانی، طی نسل ها به وجود آمده اند. ضرورت توجه به موضوع قنات از دیدگاه نمادین مدیریت عادلانه و مردمی در محیط زیست و توسعه پایدار منابع آب کشور، علاوه بر آشکار نمودن گوشه های مبهم روند فناوری بومی در این سرزمین، خود می تواند بهانه ای برای پیشبرد توسعه علمی، فرهنگی و اقتصادی در ایران به حساب آید. بدون تردید مدیریت سنتی منابع آب که سینه به سینه و از نسلی به نسل دیگر منتقل شده با جذب روش های کارآمد آنچنان کامل شده که طی هزاران سال بیابان های خشک را به بوستان های سرسبز و مصفا تبدیل کرده است که این امر بایستی از عناصر و ویژگی هایی برخوردار باشد که بتواند محور بهره برداری از آب قرار گیرد.

Keywords:

فناوری پایدار قنات , فرهنگ ایرانی , مدیریت سنتی منابع آب , تاثیر قنات بر محیط زیست