بررسی سیاست های آموزش حفاظت از محیط زیست در نظام آموزش و پرورش کشورهای پیشرو

هدف و زمینه: هدف این پژوهش، بررسی تطبیقی ساختارها و سیاست های آموزش محیط زیست در دو کشور دانمارک و کره جنوبی به عنوان نمونه های موفق جهانی است تا درس های کاربردی برای تدوین الگویی بومی در چارچوب برنامه ریزی سرزمینی ایران استخراج گردد. با توجه به بحران های فزاینده محیط زیستی در ایران، بازنگری در نظام آموزش محیط زیست مبتنی بر تجربیات بین المللی به یک ضرورت تبدیل شده است. روش کار: این مطالعه به روش تطبیقی-تحلیلی و با اتکا به منابع کتابخانه ای شامل اسناد بالادستی، قوانین ملی، مقالات علمی و گزارش های رسمی دولتی انجام شده است. داده های مرتبط با سیاست های کلان، برنامه های درسی رسمی و غیررسمی، و سازوکارهای اجرایی دو کشور دانمارک و کره جنوبی جمع آوری و بر اساس چارچوبی تحلیلی در ۴ محور؛ سطح سیاست گذاری، نوع آموزش غیررسمی، پیوند با جامعه محلی و نقاط قوت مورد مقایسه قرار گرفته اند. یافته ها: یافته ها نشان می دهد که دانمارک با رویکردی غیرمتمرکز، مشارکتی و طبیعت محور، آموزش محیط زیست را از طریق "مدارس جنگل" و پروژه های تجربی در زندگی روزمره دانش آموزان نهادینه کرده است. در مقابل، کره جنوبی با رویکردی متمرکز، فناوری محور و کلان نگر، آن را در راستای اهداف ملی مانند "جامعه بی کربن" و از طریق برنامه هایی مانند "مدارس بی کربن" پیش می برد. نقاط قوت مدل دانمارکی، ایجاد تغییر نگرش پایدار است، در حالی که مدل کره ای در دستیابی به اهداف کمی و مقیاس پذیری ملی موفق عمل کرده است. نتیجه گیری: نتایج تحقیق حاکی از آن است که الگویی تلفیقی متشکل از پشتیبانی و سیاست گذاری کلان از بالا (الهام گرفته از کره جنوبی) و اجرای خلاقانه و طبیعت محور از پایین (الهام گرفته از دانمارک)، می تواند راهبرد مناسبی برای ایران باشد.

Keywords:

آموزش محیط زیست , برنامه ریزی سرزمینی , مطالعه تطبیقی , دانمارک , کره جنوبی