اثربخشی واقعیت درمانی بر بهبود خلق و کیفیت زندگی در افراد مبتلا به سندرم فیبرومیالژیا

این پژوهش با هدف ارزیابی اثربخشی واقعیت درمانی به عنوان یک مداخله روان شناختی ساختار یافته بر بهبود خلق و ارتقای کیفیت زندگی افراد مبتلا به فیبرومیالژیا انجام شد. طرح پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه مورد مطالعه شامل بیماران تشخیص داده شده مبتلا به فیبرومیالژیا بود که از میان آنها ۳۰ نفر با نمونه گیری هدفمند و بر اساس معیارهای ورود انتخاب شده و سپس به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) گمارده شدند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت مداخله گروهی واقعیت درمانی قرار گرفت و گروه کنترل در لیست انتظار باقی ماند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه عاطفه مثبت و منفی (PANAS) و مقیاس کیفیت زندگی فیبرومیالژیا (FIQ) استفاده شد. تحلیل داده ها با بهره گیری از آزمون تحلیل کوواریانس در نرم افزار SPSS-۲۶ انجام گرفت. نتایج نشان داد واقعیت درمانی به طور معناداری موجب بهبود خلق و افزایش کیفیت زندگی در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل شده است (P>۰.۰۵). بر اساس این یافته ها می توان نتیجه گرفت که واقعیت درمانی با تاکید بر اصول نظریه انتخاب و تقویت مسئولیت پذیری، فردی رویکردی کارآمد و مکمل برای مدیریت چندبعدی فیبرومیالژیا و ارتقای شاخص های روانی و جسمانی این بیماران محسوب می شود.

Keywords:

واقعیت درمانی , فیبرومیالژیا , بهبود , خلق , کیفیت زندگی , نظریه انتخاب