اثربخشی تمرینات ورزش هوازی بر سرمایه روان شناختی بهزیستی عاطفی و عملکرد کارکنان بهزیستی شهرستان مبارکه

هدف پژوهش بررسی اثربخشی تمرینات ورزش هوازی بر سرمایه روان شناختی بهزیستی عاطفی و عملکرد کارکنان اداره بهزیستی شهرستان مبارکه می باشد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون همراه با گروه کنترل است و جامعه آماری شامل کلیه کارکنان اداره بهزیستی شهرستان مبارکه می باشند که به دلیل تعداد کم کارکنان با نمونه برابر است. از تعداد ۴۰ نفر جامعه آماری ۲۰ نفر در گروه مداخله قرار گرفتند. ابزار گردآوری اطلاعات در این تحقیق مقیاس سرمایه روان شناختی لوتانز و همکاران (۲۰۰۷)، پرسشنامه بهزیستی عاطفی ون کاتویک و همکاران (۲۰۰۰) و پرسشنامه ارزیابی عملکرد استفن ای کندری (۲۰۰۵) بوده است. جهت اجرای مداخله از پروتکل تمرینات هوازی جعفری و بهبودی (۱۳۹۶) در قالب ۱۰ جلسه استفاده شد. برای تحلیل داده ها از تحلیل کوواریانس چند متغیری (MANCOVA) و تحلیل کوواریانس تک متغیری (ANCOVA) استفاده شد. یافته های این پژوهش نشان داد تمرینات ورزشی هوازی بر سرمایه روان شناختی، بهزیستی عاطفی و عملکرد کارکنان اداره بهزیستی شهرستان مبارکه در سطح اطمینان ۹۵% تاثیر معنادار داشته است. میزان تغییر سرمایه روان شناختی ۱۴.۱۱%، میزان تغییر بهزیستی عاطفی ۱۲.۱% و میزان عملکرد کار نیز ۱۴.۳ درصد در پس آزمون بوده است. بر اساس یافته ها، تمرینات هوازی می تواند رویکردی موثر، کاربردی و کم هزینه برای تقویت شاخص های روان شناختی و عملکردی کارکنان سازمان ها به شمار آید.

Keywords:

تمرینات ورزش هوازی , سرمایه روان شناختی , بهزیستی عاطفی , عملکرد کار , سازمان بهزیستی