بررسی اثر بخشی آموزش مثبت نگری با رویکرد اسلامی بر خود تنظیمی هیجانی در مادران دارای فرزند دوره ابتدایی

این پژوهش با هدف بررسی اثر بخشی آموزش مثبت نگری با رویکرد اسلامی بر خودتنظیمی در مادران دارای کودک دبستانی بود. این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. شرکت کنندگان شامل ۴۰ مادر بودند که به صورت در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. برای گروه آزمایش از بسته آموزشی دکتر مهدی تقوی (۱۳۹۴) در ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای مبتنی بر اصول زیر بنای مثبت نگری و آموزش آن با الگوی رویکرد اسلامی برای خود تنظیمی هیجانی در مادران دارای کودک ابتدایی با بهره گیری از قرآن کریم و روایات اسلامی استفاده شد. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسش نامه های استاندارد خودتنظیمی هیجانی بودند. یافته ها با استفاده از تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش مثبت نگری باعث افزایش معنادار در نمرات خود تنظیمی هیجانی گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد. نتایج حاکی از آن است که آموزش مثبت نگری با رویکرد اسلامی می تواند به دلیل آنکه ریشه در ارزش ها و باورهای دینی دارد، بسیاری از مادران و خانواده ها در جامعه ایرانی - اسلامی به این آموزه های دینی پایبندند. وقتی آموزش مثبت نگری با آیات قرآن، احادیث اهل بیت(ع) و مفاهیم اسلامی همراه می شود پذیرش و پایبندی آن بیشتر می شود و به عنوان یک مداخله موثر در ارتقای شاخص های روان شناختی مادران به کار رود.

Keywords:

مثبت نگری , رویکرد اسلامی , خود تنظیمی هیجان