بررسی تاثیر مهارت اجتماعی بر تنظیم هیجان و تاب آوری در نوجوانان دوره متوسطه دوم شهرکرد

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر مهارتهای اجتماعی بر تنظیم هیجان و تاب آوری در نوجوانان دوره متوسطه دوم شهرکرد بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره متوسطه دوم شهرکرد در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که از میان آنان ۲۵۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه مهارتهای اجتماعی، پرسشنامه تنظیم هیجان گراس و جان و پرسشنامه تاب آوری کانر و دیویدسون بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و به کمک شاخص های آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین مهارتهای اجتماعی با تنظیم هیجان و تاب آوری رابطه مثبت و معنادار وجود دارد (۰/۰۱ > p). همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که مهارتهای اجتماعی توانایی پیش بینی معنادار تنظیم هیجان و تاب آوری نوجوانان را دارد. بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که تقویت مهارتهای اجتماعی نقش مهمی در بهبود تنظیم هیجان و افزایش تاب آوری نوجوانان ایفا می کند، بنابراین پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی مبتنی بر مهارتهای اجتماعی در مدارس مورد توجه قرار گیرد.

Keywords:

مهارتهای اجتماعی , تنظیم هیجان , تاب آوری , نوجوانان